MANETTIA MICANS pöpp. et endl. 



Manettia micuns Pöpp. et Endl. (Nov. Gen. et Spec. Chili III, 24. — 

 Bot, Magaz. 1865, t. 5495). 



Glaberrima , volubilis , foliis ovatis vel ovato-lanceolatis aeuminatis ; 

 ramulis floriferis (rel panieulis foliosis) elongatis ; pedunculis bracteatis 

 1 — 3 floris ; stipulis latis brevibus minute-ciliatis ; calycibus laevibus ; 

 laciniis lineari-subulatis ; corolla biuneiali ; tubo clavato cylindraceo ; 

 limbi laciniis triangularibüs patentibus ("W. J. Hookee 1. e.). 



Deze zeer fraaie plant werd door Pöppig ontdekt in de 

 bosschen van Peru , in de omstreken van Mayna , en later , 

 bij Tarapota , door de Heeren M c Lean en Matthews terug- 

 gevonden. De verzamelaar der Heeren Veitch , de Heer 

 Pearce, zond levende exemplaren van het zelfde gewas, in 

 de omstreken van Mouna , 3 — 4000 voet boven de opper- 

 vlakte van den stillen Oceaan aangetroffen , naar Londen , 

 en het was dan ook uit de kweekerij der Heeren Veitch , 

 dat Manettia miccms in den handel kwam. Volgens Hooker, 

 is M. micans de fraaiste soort van haar geslacht. 



Onze plant is volmaakt onbehaard en behoort tot de zoo- 

 genoemde slingerplanten — gewassen , die , te zwak om zich 

 staande te houden , langs of om andere voorwerpen opklim- 

 men onder het beschrijven van eene spiraal. Zij verheft zich , 

 volgens Pöppig, tot op eene hoogte van 20 Par. voet. Aan 

 de oudere deelen der plant bereiken de bladen , die eirond 



