MANETTIA MICANS. 



of eirond-lancetvormig , en, even als bij al hare verwanten, 

 aan elkander bij paren tegenovergesteld zijn, eene lengte van 

 3 — 4j Par. duim , waarbij valt op te merken , dat zij zeer 

 kort of bijna ongesteeld, en dikwerf in eene tamelijk lange 

 smalle punt zijn uitgetrokken. In de oksels der bladen zijn 

 de langgesteelde bloemen gezeten , die , hoewel meestal van 

 elkander gescheiden , echter . ten gevolge harer talrijkheid , 

 aan de toppen der jongere takken eene soort van neerhan- 

 gende pluimen vormen. Zoo als uit onze plaat g'ezien kan 

 worden , hebben die bloemen eene half rolronde half knods- 

 vormige gedaante , of zijn zij , met andere woorden , aan haar 

 voet sterk samengetrokken , terwijl zij naar boven langzamer- 

 hand wijder worden , en dat wel zóó , dat hare boven- of 

 rugzijde daarbij eene sterkere welving ondervindt dan de 

 onderzijde. De mond der bloemen is in vier of vijf terug- 

 geslagen afgeronde lobben gevat , en , in overeenstemming 

 met dat getal , vindt men die bloemen dan ook in een vier- 

 of vijfslippigen kelk gevat , en elk afzonderlijk van vier of 

 vijf meeldraden voorzien , waarvan alleen de helmknoppen 

 even boven den mond der kroon uitsteken. De lengte der 

 bloemen bedraagt c" 5 centim. , en hare breedte, op de hoogte 

 der meest opgeblazene plaats , ongeveer 1 cent. Het is bijna 

 overtollig er op te wijzen, dat de kleur der bloemen het 

 meest overeenstemt met die van menie , maar meer nog dan 

 deze verwstof schittert. 



Manettia micans behoort tot de familie der Cinchonaceeën 

 en draagt haar geslachtsnaam naar zekeren Manetti, Schrij- 

 ver van eënige kleine werkjes over Plantkunde, liet woord 

 micans beteekent » schitterend ", en heeft betrekking op de 

 kleur der bloemen. 



De soort van Manettia , welke wij thans bij onze Lezers 

 inleiden, is de derde van haai' geslacht, die in Europa 



■J7. L' 



