AUCÜBA JAPONICA. 



baar zaad te kunnen rekenen. Nu echter waren de exem- 

 plaren , die het eerst , en ook alle anderen die later in 

 Europa ingevoerd werden , uitsluitend vrouwelijk , waarvan 

 dus ook het natuurlijk gevolg was, dat men, ja, de Aucuba 

 van tijd tot tijd bloeien , maar toch nimmer versierd zag 

 met de allerfraaiste glanzig-roode bessen , waarvan men een 

 paar trossen op onze plaat ziet afgebeeld. Hoe men ook , 

 bij eiken nieuwen aanvoer van individuen , hoopte , eindelijk 

 eens een mannelijk exemplaar machtig te worden — het 

 was al te vergeefs; en drie vierden eener eeuw moesten 

 verstrijken , alvorens eindelijk aan den wensch van zoo velen 

 voldaan konde worden. 



Indien onze Lezers soms mochten denken , dat de teleur- 



i 

 stellingen , welke onze kweekers ten opzichte der mannelijke 



Aucuba herhaaldelijk moesten ondervinden , het gevolg waren 

 eener speculatie of van bedrog, door de Japannezen ge- 

 pleegd, dan zouden zij zich zeer vergissen. Dit toch is 

 ten duidelijkste gebleken uit de berichten van Robert Fon- 

 tune , die een groot deel van zijn leven in Japan door- 

 bracht, en wien de eer toekomt, ons de mannelijke Aucuba 

 verschaft te hebben. In Japan zelf zijn mannelijke Aucuba? s , 

 zoo te zeggen , niet te vinden , en het exemplaar , dat For- 

 tune naar Europa overmaakte, was dan ook, volgens zijn 

 eigen verhaal, het eenige , dat hij op zijne reizen meester 

 kon worden. Dat exemplaar werd het eigendom van den 

 Heer Standish te Ascot, die zich terstond op zijne verme- 

 nigvuldiging toelegde , en daarenboven , door het overbren- 

 gen van het stuifmeel zijner mannelijke op de stempels 

 zijner vrouwelijke exemplaren , in het bezit geraakte van de 

 eerste vruchtdragende Aucuba 's, nimmer te voren in Europa 

 gezien. 



Aan den met roem bekenden kweeker Ambroise \ er- 



