AUC'ÜBA JAPONICA. 



Pygmaea (vrouwel.), A. jap. pygmaea (mannel.), A. jap. pictvr- 

 rata (mannel.),' A. jap. macrophylla (?), A. jap. dentata of 

 macrophylla dentata (?) , A. jap. ovata (mannel.), A. jap. 

 macwlata (mannel.) , A. jap. longifolia (vrouwel.) , A. jap. 

 anyustifolia (?) , A. hymalaica (vrouwel.), A. hymalaica ma- 

 crophijlla (?). 



Auciiba hymalaica werd als eene nieuwe soort , afkomstig 

 van den Himalaya, liet eerst beschreven door Hooker en 

 Thomson in hunne » lllustrations of Hymalayan-plants" (PI. 

 XII), en daaruit overgenomen in de » Flore des Serres", 

 XIII, pi. 1271. Hoewel Hooker en Thomson haar als 

 eene nieuwe soort aanmerkten, schijnt het toch meer en 

 meer te blijken , dat zij zich niet boven den rang eener 

 verscheidenheid van Aucuba japonica verheffen kan. 



De bessen der Aiicuba^s rijpen eerst in het tweede jaar na 

 hare bevruchting-. 



Wij kunnen een ieder aanbevelen , den aanleg van perken 

 met de nieuw gewonnen Aucuba's te beproeven. Het zijn 

 planten met altijd groene bladen , die dus ook 's winters 

 nog iets bekoorlijks overhouden , en die , vooral wanneer zij 

 in vrucht staan , eene schitterende uitwerking te weeg bren- 

 gen. Ook de talrijke kleurspelingen harer bladen maken de 

 Aucuba' 's, in den tegenwoordigen tijd, tot modeplanten. 



De Aucubd's tieren het weligst op een lagen , vetten , 

 met grof zand bedeelden bodem , en op eene liefst ten noor- 

 den gelegen plaats. Een te lichte grond bekomt haar even 

 slecht als een zoodanige die kalk bevat. Voor de onmid- 



