OPHIOrOGON JAPONIC'US. 



doozen zich reeds openen, lang voordat de daarin opgesloten 

 zaden tot rijpheid gekomen zijn, waarvan dan ook het gevolg 

 is, dat men, ten tijde dat deze laatsten hun vollen wasdom 

 bereikt hebben , slechts weinig meer van de zaaddoos zelve 

 bespeuren kan. Het is daarom niet te verwonderen, dat ver- 

 schillende kruidkundigen de rijpe zaden der Ophiopogon's voor 

 vruchten aangezien en beschreven hebben, te meer niet, daar 

 die zaden eene sponzige, weeke, donkerblauwe zaadhuid heb- 

 ben, en derhalve zeer veel op de bessen van andere planten 

 gelijken. Behalve aan de aanwezigheid van de verschrom- 

 pelde overblijfselen der zaaddoos aan den voet der blauwe 

 zaden, herkent men den waren aard dezer laatsten nos: aan 

 een paar belangrijke teekens — den navel nl. en de zaad- 

 nerf — die nimmer aan de oppervlakte van ware zaaddoozen 

 worden aangetroffen. 



De verscheidenheid met geel gestreepte bladen van Ophio- 

 pogon japonicus, waarop deze regels betrekking hebben, werd 



eerst kortelings door den Heer von Siebold uit Japan inge- 



* 

 voerd, en is dan ook nog nergens afgebeeld. De Heer Ambr. 



Verschaffelt te Gend is er door aankoop eig-enaar van ge- 

 worden. De plant heeft een zeer eenvoudig uiterlijk, doch 

 verdient, wegens hare bonte bladen, onder de modeplanten 

 te worden opgenomen. Buitendien trekt zij de aandacht 

 vooral door hare donkerblauwe zaden, die, ten getale van 

 15-20 of meer, tot een tros vereenigd, bij de geelgroene 

 bladen aangenaam afsteken. Evenals vele andere Japansche 

 planten, heeft zij slechts eene zeer matige temperatuur noo- 

 dig, en kan zij derhalve mider de kamerplanten gerangschikt 

 worden. Men vermenigvuldigt haar door jonge spruiten, die 

 uit den wortelstok opslaan. 



