ATACTIA CKISTATA. 



en ziet men ze op gezette tijden verflensen en afvallen, om 

 later weder door anderen vervangen te worden. Die bladen 

 hebben een vrij langen gesleufden steel , en zijn voor het 

 overige langwerpig , aan beide uiteinden spits , gaaf en gol- 

 vend van rand , en , vooral aan de onderzijde , van sterk 

 vooruitspringende nerven voorzien. Uit hun midden rijst 

 een bloemstengel op , die de bladen in lengte nabij komt , 

 en aan welks top men een scherm van donkerbruine , aan 

 lange stelen naar ééne zijde neerhangende bloemen aantreft , 

 afgewisseld met tal van lange bruine draden , en dat alles 

 omgeven : eerst door twee lichtpurperen , beiden naar boven 

 gerichte, en dan door twee bruingroene schutbladen, waar- 

 van het eene naar boven , doch het andere naar onder ge- 

 keerd is. De bloemen zelven bestaan uit een 6-slippig 

 bloemdek , welks slippen in den knop tot een kegel vereenigd 

 zijn (zie onze schetsteekening) , doch zich later geheel naar 

 achter terugslaan; 6 meeldraden, en een bijkans zittenden 

 zeslobbigen stempel. De eierstok , die onder de bloem gezeten 

 is, is 1-hokkig en bevat talrijke eitjes aan drie peripherische 

 zaadlijsten. — De lange draden tusschen d.e bloemen worden 

 door den eenen Schrijver voor onvruchtbare bloemstelen , en 

 door den anderen voor schutbladen gehouden. 



Men vermenigvuldigt deze plant , die in de warme kas 

 te huis behoort, door uitspruitsels van den in den grond 

 verborgen vleezigen knol. 



Onze afbeelding werd in Maart dezes jaars vervaardigd 

 naar een exemplaar, toebehoorend aan den Heer Groexe- 

 wegen alhier. 



O. 



