

- 



> 



> 



INVLOED VAN HET LICHT OP HET WINDEN DER PLANTEN. 



zonder verdienstelijk gemaakt hebben ten opzichte van het 

 op dit oogenblik bij ons aanhangig-e vraagstuk, zijn Darwin 

 en Ducharthe, waarvan de eerste in een werkje, getiteld: 

 On the movemenl and liabïts of climhing flanis (overgedrukt 

 uit het Journal of the Linnean Society, IX, 1865, u°. 33 

 en 34) , en de tweede in een opstel , medegedeeld aan de 

 » Société impériale et centrale d'Hortieultare" te Parijs, op den 

 14"" December 1865, en in de werken dier Maatschappij 

 afgedrukt onder den titel van Expériences relatïves d Vinflu- 

 ciice de la lumière sur l ' enroulement des tiges", hunne 

 bevindingen medegedeeld en voor de nakomelingschap bewaard 

 hebben. 



Een der voornaamste, door Darwin verkregen uitkomsten, 

 ten bewijze dat het licht wél eenigen invloed op windende 

 planten uitoefent , is deze , dat dusdanige gewassen , in een 

 vertrek geplaatst , 't welk slechts aan eene zijde door een 

 venster verlicht wordt, bij het volbrengen hunner omwentelingen 

 rondom het steunsel , veel meer tijd behoeven om de halve 

 omwenteling, die naar de duistere zijde, dan om die, welke 

 naar de lichte zijde van het vertrek gekeerd is, af te leggen. 

 Zoo zag Darwin , dat eene Ipomoea Jucunda , die 5 uur en 

 20 minuten noodig gehad had om , onder de hierboven be- 

 schreven omstandigheden, eene geheele omwenteling te ma- 

 ken, daarvan 4^- uur gebruikt had om den halven cirkel, 

 die naar de duistere, en slechts 50 minuten om dien, 

 welke naar de lichte zijde gekeerd was, te beschrijven. Wat 

 Darwin hier gezien had , leidde hem tot de gevolgtrekking , 

 dat, zoo het licht een versnellenden invloed op het winden 

 uitoefent, de duisternis die beweging verlangzaamt, en er 

 zal wel niemand wezen , die hiermede niet volkomen zal 

 instemmen. 



De vraag, of de duisternis aan het slingerend vermogen 



