Ad Hofringsfjeld aliisque locis Gudbrandsdaliæ, ciira fructu 

 deoperculato, Junio 1856. 



13. Dicranum albicans Br. et Sch. Plantam hane rarissi- 

 mam, in Caucaso, Helvetia et unico loco Herjedaliæ collectam, 

 sterilem legi ad Fokstuen in declivibus humidis. Nomeri „D. 

 enerve" Thedenii inventoris, ex falsa opinione formatum, cedere 

 debet nomini Schimpereano; folia sunt oranino non enervia, 

 nervus contra totam fere paginam occupat. C. Muller in Synopsi 

 dicit folia integerrima; mca saltem specimina præbent apicem 

 hic illic minute et irregulariter eroso-dentatum. 



14. Dicranum fulvellum Smith. Typicam speciera cum Iheca 

 lævi ad Snehættan legi. Specimina minora, juxta nivcm æternam 

 montis Gousta a me coilecta, præbent thecara, nuperrime deoper- 

 culatam, breviorem et distincte striatam, ut formam habeam inter- 

 mediam inter D. hyperborcum et D. fulvellum; folia omnino ul- 

 terioris (v. Muller, Synops. II, pag. 593). 



15. Dicranum ULytlii Hr. et Sch. Snehættan juxta nivem 

 æternam una cum D. fulvello et D. Starckii; Gousta et Vestfjord- 

 dal frequens. 



16. Orthotrichum curvifoUum Wbg. freq. 

 Vestfjorddal. 



17. Orthotrichum Ludwigii Brid. Vestfjorddal ad betulas. 



18. Orthotrichum specie sutn N. ab ^ Es. var. nigre$cens. 

 Caulis basi nigrescens, apice luteo-viridis , pedicelli breviores, 

 theca deoperculata sublævis anguste cylindracea. In rupibus ad 

 Kongsvold. 



19. Zygodon torquatus Liebm. C. Miiller in synopsi sua 



