thecam operculumque describit, quæ partes autenti nulli adhuc 

 visæ sunt. Auctoritate cel. Liebmanni probabiliter innixus est, qui 

 aulera specitnina fructifera Z. lappotiici, cæspiti immixta, ad spe- 

 ciem nostram perlinenlia habebat. Qua de causa species hæc 

 insignis in Bryologia europæa nusquam commemoratur? 



20. Zygodon Mougeotii Br. et Sch. Rusten ad Laurgaard ; 

 Skaadal ad Christianiam; Vestfjorddalen. Quanquam sterile (sicut 

 etiam speciinina noslra danica) omnino congruit cum plantis au- 



21. Coscinodon cribrosus Spr. Ad rupes præruptas et siccas 

 in Ringebo Gudbrandsdaliæ una cum cæspilibus latis, sed steri- 

 libus, Mielichhoferiæ nitidæ. 



22. Grimmia alpicolaSv. certissime a Gr, apocarpa distincta 

 est species, quanaquam Bryologia europæa eas conjungat. Folia 

 sunt duplo angustiora, epilifera et rotundato-obtusa, margine om- 

 nino plana; nervus abrupte sub apice desinit; theca est brevior, 

 aperta cyatiformis et dentes peristoraii freqiientius cribosi. Notam 

 autem gravissimam habeo calyptram dimidiatam^ quam nemo obser- 

 vasse videtur. Etiam habitu proprio facile discernitur, cæspitibus 

 firmissime affixis, colore nigro olivaceo-nitido. Vulg. ad lapides 

 rivulis inundatos. 



23. Grimmia elatior Br. et Sch. Certe bona species. Ha- 

 bitus, etsi Griramiæ funali similis, tamen diversus : caulis mollior, 

 crassior; apiculus piliformis folii brevius dentalus, et cellularum 



iiem vaiae sunt crenali et quasi interrupti. In icone Schim- 

 lano hæc differentia omnino non apparet. Theca utriusque 

 c octies nunc decies plicala videtur. 



24. Grimmia mnllis Br. et Sch. Ad Snehæltan in lapidibus 



