228 
Crepis spathulata. Guss.") —(Barkhausia spath. Spreng.) ss 
cundum. specimina authentica- a cel.. Todaro missa et deserip- 
tionem "in Guss. .Syn.. Fl. Sec, II, p. 412 -nostræ  hie… deseripte ; 
arcte quidem affinis est, sed. differentiae plantæ Siculae (folia 
radicalia. namerosa oblanceolata, acutiuscula, sensim, nec abrupte 
im petiolum  laminå … breviorem transeuntia, fol." caulina  paucis- 
sima, sessilia v. semiamplectentia, non. auriculata, ,,ramis approxi- 
matis", anthodii squamae pilis brevibus albis subhirtae) tanti tamen 
momenti esse videntur, ut cum planta Hispanica conjungi: nequeat: 
Rationibus  geographicis - suspicari. licet, plantam a Bourgaeo im 
monte. Picacho: de Alcala lectam et in Prodr. Fl. Hisp. 2, p. 247 
nomine C. spathulatae Spr. a Willkommio deseriptam nec non Cr i 
pides' in flora Gadit. a Willk.…. lectas et 1 …c. in not. dubitanter ad å | 
C-.spath. relatas, ad C. Boeticam nostram quoque. referenda nd 
et tunc.C. spathulata Guss. e flora Hispaniea esset delenda.  Folia i 
a Willkommio pinnatifida, lobis  lanceolatis; sinuato-incisis deseri- 
buntur, quod in nostrum non quadrat, de radice vero deseripti' 
nihil indicat.  Ulterius igitur pl. Winkleriana tam cum Bourgaeams | 
quam cum speciminibus Siculis pl. Gussoneanae comparari feber i 
antequam quaestio de eorum identitate dissolvi  potest. Aberne: 
dum est, C. spathulatam. teste Gussoneo esse perennem , equidem 
specimina . ad Algeciras lecta: quoque perennia . dixissem, nisk | 
Winkler in schedula expresse observavisset, plantam suam, au 
in. Prodr.. fl. Hisp. 1. c. indicatur, esse biennem. : 
7. Crepis (Barkhausia) Hackelii Lge: … Biennis v- perenis; 
radice, Crasso  perpendiculari, superne vaginis emareidis tecto; foliis 
omnibus rosulato-congestis, in petiolum alatum bre, 
gustatis, runcinato- et: lyrato-pinnatifidis, segmento terminali ma 
gulari-hastato, utrinque et imprimis: subtus secus'nervum dorsalem å 
dense hirsutis; caule abbreviato (in mine reR FE 
") Nomen. Crepidis Het primo a riese 1821 [Gys bart: 
.… Boccadifaleo) datum est, quod Sprengel 1826 (Syst. veg.) ål i 
Barkhausiae transposuit, quare immerito nomen Sprengelii ft TH 
autoris ponitur, praecipue si ke nec Barkhausia inseribifur- t 
