229 
1—2-pollicari)") a basi inde divaricato-ramoso, ramis inf. 
cauli subaequilongis, cum pedunculis breviter cano-puberulig,'sin- 
gulis folio minuto lanceolato v. lineari-subulato fultis, superne haud 
squamigeris;' calathio juniore subgloboso, erecto, frucetifero 'cylin- 
drico, dense ”breviter albo-tomentoso, squamis periclinii linearibus, 
obtusis, calyculi subtriplo brevioribus, ovato-lanceolatis, 
obtusis, adpressis, anguste membranaceo-marginatis, apice sphace- 
latis; ligulis saturate luteis, dorso 'rubro-striatis, stylis luteis; 
achaeniis omnibus longe rostratis, ec. 10-striatis, rostro filiformi, 
Påppo niveo coronatis. | 
In Tupibus calcareis prope oppidum Orihuela ”florigeram et 
fructibus vix maturis' praeditam die 24 Marti 1876 legit cl. E. 
Hackel. Sanå . 
Huic affinis C taraxacifolia Thuill. (DC., Gren. et Godr. (non 
Willdy C. polymorpha Pourr., €. taurinensis Willd.) praeter caulem 
typice elatum et foliatum bene distinguitur a nostra calathiis sub- 
duplo minoribus, foliolis calyculi latioribus et latius scarioso-margi- 
natis, demum laxiusculis, patentibus, stylo fusco!  C. taraxacoides 
(Desf.?) Guss. ?) (C. hiemalis Biv.) ex descriptione Gussonei (Syn. 
FI. Sie, IT, p. 410) plantae Hackelianae arcte affinis: videtur, hujusque 
tempus florendi (Martio) bene cum plantae siculae (,,hieme et primo 
Vere") congruit. Specimina "vero authentica' a cel. Todaro benevole 
vommunicata (Palermo, in arvis ubique) caule magis evoluto (!/— 
"A-pedali) et foliato, "foliis glabris, ramis' glabriusculis, calyculi' squa- 
Nis ovatis, latius albomarginatis, laxe patulis a nostra recedunt, et 
HERR rs 
C. taraxacifoliae optimo jure videtur rejiciendum, et inter plura syno- 
nyma C. taurinensis Willd. forsan eligendum 
