PRAEFATIO. 
culorum Florae Javae, qui adhuc in lucem prodierant: ad hoc magna pecunia, in mercedem 
operarum aliaque ejusmodi frustra impensa, ab editoribus sociis repetebatur. Ita factum erat, 
ut res, quae paulo ante uberrimos fructus editoribus pollicebatur, penitus concussa jaceret. Quae 
ut relevari posset, et jacturae illi mederi, et quae amissa erant vel corrupta in pristinum sta¬ 
tum restituere necesse erat: neque illud sine magnis sumtibus fieri poterat. Quos ut impende¬ 
rent, haud magis quam ut editionem continuarent, adduci librarii poterant. At majore mihi 
labore constabat opus, cujus gratia ne valetudini quidem peperceram, quam ut illud diutius 
jacere paterer neque omnem potius lapidem moverem, ut ad finem perducerem. Prius autem e 
viris optime de re botanica meritis resciscere volebam, num illud tantis sumtibus dignum exi¬ 
stimarent. Neque meliores ejus rei, quos adirem, habui judices, quam roeertum brown, de can- 
DOLLE , ENDLICHER, DE JUSSIEU, BRONGNIART , DE CAISNE , LINK, NEES AB ESENBECK , alios eXter01’Um, 
nostratium vero reinwardt, vrolik, van hall, qui omnes non solum ut in edenda Flora Javae 
pergerem me adhortati sunt, sed vel auxilium suum in divendenda ea sunt polliciti. Tanto 
plus autem apud me valebat eorum auctoritas, qui cum summo Scientiae amabilis studio, tum 
egregia virtute civili et honestate erant conspicui, neque aliud nisi incorruptum judicium ferre 
voluissent, quo majore jam perfidia invidi quidam e nostratibus supellectilem, quam collegeram, 
ad perficiendos libros meos de vegetatione indica necessariam, detrahere mihi conabantur. Itaque 
tam splendido eorum judicio erectus, quae in Flord Javae, si cum Rumpkid conferretur, vitiosa 
videri poterant emendare cupiebam; quapropter continuandi operis, inde a quinquagesimo fasci¬ 
culo , novam seriem edere parabam, quae externa certe specie Rumphiae non cederet. Quo ut 
pervenirem, pristinam illam edendae Florae Javae societatem legitima ratione dissolvi totumque 
negotium a me redimi opus erat. Hoc enim peracto, omnibus jam vinculis solutus nihil non 
ipse poteram moliri, ut opus temporum injuria afflictum relevarem et, si fieri liceret, ad finem 
perducerem. In his vehementer me excitarunt principum botanicorum promissa et praestitum 
a guilielmo I, rege Augustissimo, auxilium, quo quanti disciplinarum faceret incrementum lu¬ 
culenter ostendit. Quod enim majus ejus studii documentum edere potuisset, quam quod pri¬ 
vatis sumtibus viginti quinque exempla Florae Javae redemit, eo quidem consilio, ut ea exteris 
donaret, quo magis vulgo liber ille innotesceret ac melius divendereter? Et tamen ne sic quidem 
effecit, quod voluerat, regis magnanimitas; mox enim, ubi proh dolor! naturae concesserat, 
auxilium illud, quod toti operi erat pollicitus, in quadragesimo fasciculo me defecit, et edendi ejus 
quod magnum fuerat subsidium, nunc pariter impedimentum et quasi onus factum est. En, 
rursus magna spe me destitutum; quod eo gravius ferebam, quo minus praevidere potueram, 
non magis, quam olim in India, quum omne otium, quo frui mihi licebat, unice ad exploran¬ 
dam vegetationem impenderem, suspicari poteram fore ut quam fidem operis mei publicis sum¬ 
tibus edendi dederant magistratus, ipsi fallerent. Profecto si cui unquam in edendo libro multa 
adversa fuerunt, haec omnia simul me editionem Florae Javae parantem oppugnarunt; quae adeo 
me a consilio meo desistere coegerunt. Haec sigillatim exponere necesse habui, ne quis mihi 
absolvendi operis defuisse voluntatem crederet. Imo vero, hoc ut perficerem, nullam vel laboris, 
vel pecuniae rationem liabui, nec toties spe deceptus a proposito me deterreri passus sum. Quodsi 
illud ad promovendam disciplinam botanicam non plane inutile esse jam antea sperabam, nuper 
quae omnium rei peritorum de eo esset exspectatio diserte sum edoctus, quum in consessibus 
Academiae regiae Nederlandicae disciplinarum, diebus 28 Junii, 25 Octobris et 29 Novembris 1856 
habitis, vir tum optime de Scientia amabili meritus, tum probitate omnibus jure spectatissimus, 
h. c. van hall, professor botanices Groninganus, palam declaravit, desiderari vulgo ut Flora 
Javae continuetur, eoque consilio, si necesse sit, publicum auxilium Academia imploret. Idem 
jam antea multi a me postulaverant, e quibus quae de ea re in consessu Academiae disciplina- 
