PRAEFATIO. 
in 
rura Gallicae d. 24 Martii 1851 retulit vir cum summo disciplinarum damno immatura morte 
abreptus adrianus de jussieu, hic afferre liceat: «Eodem anno edi coepit magnum ac splendidum 
opus, »superiorum explanatio, Flora Javae (in-folio), qua minutissime expositi et figuris illustrati 
* sunt cuncti characteres omnium stirpium quarum adhuc essentiales prodere satis habuerat. 
«Libri ejus, quod dolendum, eadem fortuna fuit, quae aliis tanti ambitus nimis saepe accidere 
«solet. Post tria volumina, quibus Filices et decem Phanerogamarum familiae tractantur, inter- 
»rupta est ejus editio. Scriptor, quem invitum retinuerunt impedimenta, continuandi ejus et 
«absolvendi usque servavit voluntatem. Quod consilium ut illi succedat, ejusque perficiendi 
«auxilium et respublica, et omnes disciplinae fautores praebeant, quibus per fortunam illa 
«studia promovere licet, magnopere est optandum.” 
His vocibus jam obsequi mihi est in animo neque audire unum e nostratibus, o. ii. df. vriese, 
cui scilicet inutile videtur Floram Javae continuari, cujus levis sane ac plane nulla videri potest 
auctoritas, si cum tot viris, et doctrinae laude, et animi virtutibus conspicuis, comparatur. 
Desideratur autem adhuc liber de Orchideis Arcliipelagi indici, quo singula Genera non modo 
descriptione et imagine unius plurumve specierum florentium, quae eo pertinent, sed accurata 
quoque analysi organorum fructificationis illustrentur. IIoc igitur desiderium, quod nemo non 
expertus est qui Scientiae amabili se tradidit, pro viribus explere conabor. In quo labore saepius 
cum magno meo fructu usus sum imaginibus a kuiil et van hasselt relictis. Cum illis enim librum 
de Orchideis et Asclepiadeis javanicis scribere constitueram; sed uterque improbo labori sub coelo tropico 
immatura morte ante succubuerunt. Verum et alii fuerunt qui fructus studiorum suorum benevole 
mecum communicarunt: in his viri amicissimi, jam vita functi, praetorius, spanogiie , schmidt- 
muller , peitsch, alii, qui. mihi ex omnibus Arcliipelagi indici partibus Orchideas miserunt, tum 
korthals V. Cl., qui optimo successu quasdam Sumatrae et Borneo provincias peragravit, denique 
von siebold V. Nob., qui, qua est liberalitate, complures imagines ab artificibus japonicis factas 
inspiciendas omnesque Orchideas ex Japonia hortis nostris importatas explorandas permisit. Ita 
affinitate inter nonnullas Orchideas Arcliipelagi indici et Japoniae conspicua paulatim eo sum 
adductus, ut harum quoque in labore meo liaberem rationem, quin nonnumquam, ubi intra 
terminos ei praescriptos fieri posset, aliarum regionum, imprimis insularum Borbonicarum et 
Madagascariae, tractarem Orchideas. His enim major cum Flora insularum Indiae orientalis, quam 
Africae australis est affinitas, ut jam propterea utilissima labori meo earum esset investigatio. 
Viris summa pietate colendis de jussieu, brongniart et de caisne acceptum refero, quod jam 
multis abhinc annis magnam partem Orchidearum illarum insularum, quas in opere suo depinxerat 
DU PETIT-THOUARS , ex herbario ejus, in Museo Parisiensi Horti botanici asservato, diligentius 
examinare potui, cujus benevolentiae has iis publice grates ago. 
Itaque veluti in hortis, ita in hoc libro satis magnus numerus Orchidearum. ex illis remotis 
terris, quae vel novae sunt, vel minus cognitae, collectus invenietur; quae omnes, quamvis 
flores sint minutissimi et inconspicui, ob peculiarem fabricam organorum fructificationis diligenti 
exploratione, multae,-ob florum pulcritudinem vel formam singularem, admiratione sunt di¬ 
gnissimae. Non mirum igitur, si in India, ubi naturali florum ornatu delectari solent mulieres, 
imprimis Orchidearum flores expetuntur et in quibusdam regionibus vel auro et gemmis prae¬ 
ponuntur, ut nonnisi matronis summo loco natis uti iis liceat. Sic rumphius noster, Ilerb. Amb. 
VI. 97, de floribus Angraeci scripti sui haec scribit: «In Ternate matronae, imprimis regum 
«uxores, sorores et filiae, (quae omnes Malaice putri, apud Moluccanos boki appellantur) flores 
«illos tam cupide sibi vindicant, ut mulierem de plebe, multoque magis ancillam, gravi 
«contumelia afficerent, si florem illum in capite gestaret. Itaque sibi solis e sylvis conquiri 
«jubent, quibus capillos ornent, ferentes natura ipsa indicari, non humilis conditionis homines 
