IV 
PRAEFATIO. 
«illos decere, qui nusquam nisi altioribus locis inveniantur, unde iis nomen (floribus viiginis 
«regiae scilicet) sit inditum.” — Ac sane milii quoque optabile videtur, ut in festis apparatibus 
naturali potius florum, et in his Orchidearum, quam pretioso gemmarum ornatu comi velint 
mulieres nostrae; quae, quamvis magno pretio emtae, ex tempore aestimantur, haud ita Florae 
dona, quorum pulcritudo manet eadem animumque ad sumini Dei curam in omnibus ejus 
operibus suspiciendam erigit. 
Ifeterogenea autem florum Orchidearum, si cum aliis vegetabilibus compares, conformatio 
antiquiores adduxit auctores, ut originem iis omnibus naturae legibus contrariam tribuerent, 
unde nomen, quo eas appellarunt, Satyria , quia scilicet de lascivis Satyrorum amoribus cogitantes 
e semine fortuito emisso eas natas putabant. Ita v. c. kircherus , in mundo subterraneo Lib. XII. 
Sed. 1. Cap. 9 «cuncta Satyria” existimat «ortum ducere vel ex putridis quorumdam animalium 
«cadaveribus, in quibus vis quaedam seminalis latet, vel ex ipsis animalium seminibus, quae 
«in montibus vel pratis coeunt”, atque pro hoc suo argumento dicit «in Satyriorum floribus detegi 
«effigiem istius animalis, ex cujus semine in terra putrefacto hoc Satyrium excrevit, vel istius 
«insecti, quod plerumque ex cadavere cujusdam animalis prodit.” Verum ubi primum progressibus 
recentiore tempore factis organographiae plantarum nova lux affulsit, opiniones ejusmodi, quae 
nonnisi vagis hallucinationibus nitebantur, et quae de variis animalium figuris in floribus illis 
conspicuis praeterea somniabant , cuncta simul evanescere necesse erat. Quod si peculiarem et 
variabilem florum Orchidearum conformationem usque stupemus, diligens fabricae earum exploratio 
facile nobis persuadet, omnem illam formarum varietatem effici metamorphosi quorumdam 
organorum, quae, vel plane non, vel imperfecte admodum evoluta, pro intima eorum affinitate 
inter se commutantur. Nam ubicunque in flore partem aliquam variorum verticillorum, quibus 
constituitur, valde irregulariter evolutam videmus, hoc procul dubio perturbationem modo valde 
conspicuam, modo magis occultam evolutionis aliorum organorum ejusdem floris indicat. In 
Orchideis autem haec cernitur cum fabrica labelli a reliquis pliyllis perigonialibus universe valde 
diversa, tum utroque organo sexuali, non solum in corpus quoddam subcentrale s. gynostemium 
conferruminato, sed praeterea irregulari, utpote nonnisi unilaterali et partim imperfecte evoluto. 
In plerisque enim Orchideis una tantummodo plane evolvitur anthera in latere gynostemii labello 
opposito s. dorsali, cum duobus perigonii pliyllis internis alternans et nonnumquam staminodiis duo¬ 
bus lateralibus, pliyllis perigonii internis oppositis, vulgo vix conspicuis comitata. Quae ad calcem 
Praefationis addita sunt Diagrammata A et B organisationi modo indicatae, quae in plerisque cernitur 
Orchideis, explicandae inserviunt. Rarius autem accidit, ut in lateribus gynostemii stamina s. antherae 
completae duae cum staminodio intermedio e latere dorsali gynostemii enato reperiantur, unde effici 
voluerunt, sicut in Irideis, ita in hoc quoque ordine tria stamina typum fundamentalem constituere. 
At in Orchideis diandris (a quibus non separandum est genus meum Apostasia, cujus Diagramma ad 
calcem praefationis sub C depictum est) manifestum est stamina lateralia non ejusdem esse verticilli ac 
staminodium in dorso gynostemii, quod eundem hic locum obtinet atque anthera perfecta in reliquis 
Orchideis; nam si ita esset, non internis pliyllis perigonii opposita essent, sed cum his et labello 
alternarent. Itaque staminum dispositio modo indicata plane eadem est in genere Neuwicdid, tribus 
staminibus perfectis insigni, e quibus unum, in dorso gynostemii, est externi, duo ad latera interni 
verticelli staminum, quod e Diagrammate sub D exhibito apparet. Eo minus autem probabilis est 
ille typus trium staminum in flore Orchidearum, quia, ut diximus, cum integumentorum floralium 
symmetria non congruit. Haec sex pliyllis duobus verticillis constant, ut utriusque verticilli 
phylla media imparia sibi opponantur, quorum interius, quod labellum nuncupatur, in alabastro 
latus axi inflorescendae adversum occupat, sed torsione ovarii vel pedicelli saepe contrarium 
situm obtinet. Hoc autem non solum figura est a reliquis, ut memoravimus, plerumque diver- 
