PHAJUS. 
9 
quos his verbis describit: «Flos externe quinque alba gerit phylla, et interne amplam et flavam cassidem, quae alis 
«suis columellam mediam trigonam amplectitur.” 
Descr. Caudex crassus, superficialis, repens, undique fibras radicales elongatas vermiculares et 
e vertice caules nonnullos crassos erectos angulatos vaginatos nodoso-articulatos emittens. 
Folia, praeter quaedam minus evoluta, in quovis caule 3—S, alterna, erecto-patentia, 
H—^ ped., 5—4j poli, lata, acuminatissima, basi in petiolum intus canaliculatum dorso 
costatum vaginantem angustata, laete viridia, membranacea, striata, plicata, subtus nervis 
quinque crassioribus obtusis prominentibus et juxta marginem duobus tenuioribus. Scapi 
I I ad fere 2 ped., e caule orti, erecti, inferne teretes, squamis remotis vaginati, superne ra¬ 
cemum laxiflorum pedalem aut longiorem exhibentes, cujus rhachis angulata, ad basin 
pedicellorum semipollicarium cicatricibus bracteae caducae angustis semicircularibus. Flores 
magnitudine Ph. maculatum adaequantes, nutantes, alabastris ante anthesin bracteis plus 
quam pollicaribus oblongis obtusiusculis basi convolutis inclusis. Perigonii phylla sub- 
conniventia; anteriora duo minus obtusa, interiora multo angustiora, linearia. Labellum 
gynostemio vix quadrante longius, ventricosum , in axe crista crassa sulcata e basi in lobum 
medium magis patentem usque excurrente, ima in calcar brevissimum vix conspicuum ob¬ 
tusum protuberans. Gynostemium leniter arcuatum, clavatum s. potius apice fornicato- 
dilatatum, subtrigonum, antice canaliculatum et imberbe, dorso gibbum et superne ad 
latera paulum puberulum. Rostellum infra antheram terminalem lamellae exiguae triangu- 
lari-ovatae acutae instar prominens. 
ii PHAJUS MACULATUS LINDL. 
Ph. caulescens; bulbis conicis v. ovoideis angulatis; foliis lanceolatis acuminatis 
maculatis; scapo caudicali multifloro; perigonii phyllis lineari-oblongis obtusis; la¬ 
bello cuculiato in axe lineis tribus non multum elevatis limbum semitrilobum versus 
evanescentibus, limbi lobis lateralibus minoribus, intermedio majore emarginato pli- 
cato-crenato. Lindl. in Wall. Herb. n°. 5748. Ejusd. Gen. et Sp. Orch. 127.5. Lodd. 
Bot. Cab. tab. 1805. Bot. Mag. 5960 (ut vefosimile, excepta var.). Bl. Mus. Bot. 
II. 180. n°. 428. — Bletia Woodfordii Hook. Bot. May. 2719. Beichb. FI. exot. 
tab. 65. — Kin-Kei-ran Japonice. 
Habit. Auctore Wallich V. Cl. in Napalia, et fide speciminum von siebold et burger VV. Cl. etiam in Japonia, inter 
alia locis udis montis Kawara Jama insulae Riu Siu. Calcar in stirpe japonica, quam exploravi, rectum v. leniter curva¬ 
tum, obtusum v. retusum ; labellum repando-subtrilobum, praecipue in lobo intermedio magno emarginato plicato rufescenti- 
marginatum, intus rufo-lineatum, tribus lineis prominentibus e basi in axe ascendentibus superne paulo distinctioribus 
et hic pube intermixtis. Phylla perigonii lateralia reliquis minus obtusa, interdum vel acutiuscula, quod fide imaginis 
in Bot. Mag. n°. 3960 etiam stirpi e Napalia accidit. Bracteae oblongae, superiores obtusae, inferiores subacuminatae. 
Gynostemium antice pubescens. 
12. PHAJUS MINOR. 
Ph. caulescens; bulbis conicis subtetragonis; foliis lanceolatis acuminatis; scapo 
caudicali paucifloro; perigonii phyllis lineari-oblongis acutiusculis; labello cuculiato 
ecristato, limbi semitrilobi lobis rotundatis , intermedio majore emarginato crenato- 
plicato. Bl. Mus. Bot. II. 181. n°. 429. — An Phajus maculatus (/?) minor Hook. 
Bot. May. 5960 ? 
Habit. Jn Japonia, ex qua stirpem vivam demum anno 1853 nactus est von siebord V. Cl., quam florentem exploravi. Folia 
ejus non maculata, phylla perigonii acutiuscula, calcar labelli brevius minusque obtusum, quo discrimine aPJ. maculato 
Lindl., cui intime affinis, distinguitur. 
