PRESCOTTIA. 
111 
i. PRESCOTTIA PLANTAGINEA LINDL. 
P. foliis oblongo-lanceolatis in petiolum lamina breviorem angustatis; spica stricta 
elongata densa cylindracea, bracteis longitudine ovarii; labello subrotundo retuso. 
Lindl. in Hook. Exot. FI. II. 115 et Gen. et Sp. Orch. 455.1. 
Habit. In Brasilia, unde hanc Speciem ab anno 1822 inde caldariis nostris intulit Johannes Forbes. Tantummodo ob affi¬ 
nitatem cum nonnullis e Generibus nostris indicis, veluti cum Chlorosd et Cryptostyli , florum analysin hoc loco refero. 
Flores circa rhachin sulcatam spiraliter approximali, parvuli, erecti, viriduli, bractea appressa lanceolata acuminata 
membranacea basin ovarii semiamplectente pallide virescente suffulti. Perigonii phylla longitudine subaequalia; exteriora 
oblonga, acutiuscula, apice paulo crassiora; lateralia duo nonnihil latiora, cum basi labelli in gibber ventricosum con¬ 
nata , superne reflexa; interiora angustiora, tenuiora, spathulato-linearia, obtusa, sicut impar exterius revoluta. Labellum 
posticum, longitudine phyllorum, sed iis multo latius, carnosulum, intense viride, cristatum, marginibus involutis, 
papillulis crystallinis crebris conspersis, juxta basin e margine ipsa auriculas binas minutas obtusas carnosas emittens. 
Gynostemium brevissimum, crassum, rectum, in facie antica planiusculum et ima nonnihil oblique ad labellum versus 
productum, superne rostello brevi lato erecto lamellato retuso terminatum. Androclinium amplum, marginibus lateralibus 
calloso-crenulatum, postice ex ipso margine in stipitem brevem latum antheram suffultientem productum. Anthera dor¬ 
salis, parva, ovoidea, obtusa, dorso convexa et carnosa, subtus binis loculis postice divergentibus longitudinaliterfissis, 
persistens. Pollinia in loculis geminatim consociata, obclavata, compressa, extus convexiuscula, intus nonnihil concava, 
granulosa, pallide flavescentia, per apicem attenuatum retinaculo communi minuto glandulaeformi inter emarginaturam 
rostelli agglutinata. Stigma sub rostello transverse oblongum, superficiale, submarginatum. Ovarium cylindraceum, 
rectum, non tortum, obsolete marginatum. 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
48. B. Analysis florum Prescottiae plantagineae Lindl. 
1. Pars spicae cum floribus, magn. modice, reliquis vero figuris admodum auct. — 2. Flos cum bractea. — 3. Idem, 
ab altero latere rhachi obverso visus. — 4. Labellum. — 5. Gynostemium cum anthera, a latere dorsali. — 6. Idem, 
magis a facie anteriore. — 7. Anthera, intus visa. 8 et 9. Pollinia cum retinaculo glandulaeformi. 
CRYPTOSTYLIS rob. BR. 
Rob. Rr. Prodr. Flor. Nov. Holi 517. Fr. Bauer Illwtr. Orch. tab. 17—18. Endl. Gen. Pl. 216. n«. 1579. 
Ejusd. lconogr. tab. 14. Lindl. Gen. et Spec. Orch. 445. CCLI1. Meisn. Gen. Pl. 584. Ejusd. Comment. 288.310. 
Endl. Gen. Pl. Suppi. II. 18. n°. 1548. — Zosterostylis Bl. Bydr. 418. fig. XXXII. Lindl. Gen. et Sp. Orch. 
446. CCL1II. Meisn. Gen. Pl. 384. Ejusd. Comment. 288. 311. Endl. Gen. Pl. Suppi. II. 18. n°. 1548/. Wight 
Icon. V. tab. 1748. IV. — Malaxidis Sp. Labill. Nov. Holi tab. 212. 
Perigonii phylla patula, libera, angusta; interiora minora. Labellum magnum, ses¬ 
sile , indivisum, intra basin ventricosam gynostemium includens. Gynostemium nanum, 
crassum, rostello bidentato apiculatum. Anthera dorsalis, erecta, bilocularis, andro- 
clinii margine crenulato v. lacero cincta. Pollinia 2', biloba, pulverea, retinaculo com¬ 
muni glanduloso affixa. Stigma magnum, plano-convexum, deorsum prominens. — 
Herbae in Nova Hollandia, in Java et Zeylania indigenae, acaules, glabrae; fibris radi- 
calibus crassis, fasciculatis; foliis paucis, petiolatis, nervosis; floribus in scapo vaginalo 
spicatis, rufescentibus, inodoris. 
OBSERVATIO. 
Zosterostylin MIHI jure ad Cryptostylin Rob. Br. retulerat Endliciier V. 111., quo eodem pertinent Z. Zeylanica Lindl. et 
quae huic intime affinis, Z. JFalkerae Wight; deinde vero, Lindley V. Gl. imitatus, Zosterostylin denuo a Cryptostyli se¬ 
junxit. Species Indiae orientalis ab iis, quae Novae Hollandiae propriae sunt, differunt labello sub apice inappendiculato, 
quod tamen discrimen non satis magnum est, ut tamquam Genus proprium ab iis secernantur. 
30 
