bd 
222 
”ugvi qvatuor vel qvingqve milliaria e Sellandia ad insulam usqye . 
avellanam (Hesseløen) et fundum sic dictum Lucernarium (Lysegrund) 
extenditur, assertum Stroemianum mihi ritum videtur, et in effata 
piscatorum nostrorum measqve ipsius observationes bene qvadrans. 
10. Huic etiam opinioni observationes Cel. Orbignii conveniunt. 
Diligentissimus ille naturæ scrutator, priusqvyam magnum suum im 
Americam meridionalem anno 1826 aggressus est iter, Thalassio- 
phyta sinus magni Cantabrici, imprimis' ad oppidum Rupellam, et 
insulas Uliarium Rheamqve, ubi æstus måris magnam efficit diffe- 
rentiam virginti pedum, sedule investigavit.  Spectabilis ille m 
maris superficie fluxus et refluxus observationes ibi reddidit faci- 
liores, atqve, ut opinari licet, rimatorem sedulum ad profundiora 
investiganda facile induxerit. Is igitur hane habet opinionem, ut 
plantæ marinæ, qvemadmodum terrestres, certos habitent tractus, et 
tales qvidem, in qvibus temperatura maris aliæqve circumstantiæ 
ad eas producendas sint aptissimæ. In regione aptissima algå 
vigore plena est, et semina in tempore opportuno profert; & Con" 
trario in limite hujus regionis debilis est, imperfecta profert semina 
et animalculis marinis parasiticis obsita. Credit etiam, qyvod 880 
eqvidem in medio relinqvere melius duco, semina algarum in eadem 
regione marina, qvam natura parentibus algis habitaculo destinavit, 
juxta suam qvodqve gravitatem, huc illuc natantia vagari, usqvedum 
ipsa affixa radices jam agere possint.  Profundius qvam centum 
pedes sub superficie maris algæ vivæ in Sinu Cantabrico raro jnve- 
niuntur, et, si qvæ adsint, fragmenta sunt e scopulis altioribus dis- 
rupta. Qvo profundius, eo rariora Thalassiophyta, in qvorum loco 
succedunt polypi; sub pedibus 40 raro Ulvæ; ad pedes 60 desi- 
nunt Ceramia; -sub pedibus 100 nulla Thalassiophyta amplius rep 
riuntur. Hæc autem omnia Orbignius de Sinu modo Cantabrico 
intelligenda esse voluit. 
1l. Idem auctor profunditatem maris a superficie ad centul" 
usqve pedes in sex zonas deinde ita distribuit. Denominationibus 
” Orbigunii Gallicis in jam recepta, qvantum licuit, hic mutatis: 
