356. 
samme Retning som hos disse"), og det Samme tør nok antages 
for 5. ornata. 
Hektocotyliseringen er kjendt hos Sep. inermis, men frem- 
byder intet særegent; den er ikke undersøgt hos S. ornata. 
Spermatophoranbringelsen paa Læberne hos Hunnerne af Sep. 
" dnermis er vel kjendt; er som Exempel aftegnet i Afhandlingen om 
Hemisepius, Pl. 2, Fig. 3. 
Sepiella Gray, Stp. 
novum subgenus generis Sepiæ (forsan potius genus proprium e tribu Se- 
piæformium habendum) in utroque sexu hos caracteres essentiales præbet: 
Sepium minus validum, inerme, neque rostro seu mucrone (ut im 
plurimis Sepiis) neque carina (ut in Sep. elegante D'ors.) dorsali ornåa- 
tum (vide figg. 
—4). 
Fibulam palliarem complicatam , conulo nempe elevato sm pro 
Ba 
g.5 
er sepium et cutem dorsualem pallii 
situm, valde plicatum, plicis pluries divisis et inter se connexis, aper- 
sat conspicua in pagina inferiori abdominis inter radices pinna- 
rum præditum (vide figg 6, 7,8). [Speciem et situm glandulæ magnæ 
plicatæ Nautili feminei, pro glandula nidamentali sæpius habitæ, 
quodam modo, ut mihi videtur, hic sacculus refert]. 
Ken enn sexuales sunt eædem ac in ceteris Sepiæformibus, sed 
magis Sele 
Duæ huc Sl species cognitæ elavos tentaculorum cupulis minimis, 
multiseriatis et densissimis instructos habent, scilicet: 
1. Sepia inermis ass. 
Fér. D'Orb. "mr 6 bis = då. 
En T. 20 = %, = Sep. microcheirus Grav. 
(y5) 
(75) 
= 
Q 
(mm 
== 
(=| 
mn 
(== 
eæ 
= 
gt 
e mari dndien 
2. Sepia ornata Ran 
Rang: Mig de Zoologie 1837, pl. 101. i 
Fér. D'Orb. T. 22. 
e mari Africam occidentalem altuenti. 
1) Ogsaa den ringere Uddannelse af Tragtens Klap (Tungen) hos de 
… mandlige Individer, end hos de qvindelige, findes her, saaledes som 
jeg har omtalt det i min Afhandling om Seviadarsue Kochii, der 
— ganske PE ger Klappen hos det mandlige Kjøn. 
