22 
culata Cham., T. intermedia Fresen. et T. brachiata Alph. 
DC. omnes varietates ejusdem speciei habendæ sunt. 
w 
i 
E i 
Må 
Å ir 
BR 
É 
Forma et longitudo corollæ, staminumque et styli longi- 
tudo relativa in hac familia proximisque in eadem specie i 
variabiles, floribus modo ad flores masculos, modo ad 
femineos accedentibus. Specimen habeo corolla minore 
(5—6mm longa), calyce autem majore (27 Ig.), styli 
apice brevissimo, obtuso, puberulo; foliorum forma, in- 
dumento paniculaque nullo modo differt. 
Huc etiam me judice referenda est 
Tournefortia foliis minoribus, ovatis, basi acutis vel ob- 
tusis, apice acuminatis, panicula densiore, floribus parvis 
(5mm Ig.,) et styli (Arm Igi) apice capitato, vix pube- 
rulo. (å ?) 
Folia variant jam magis membranacea, jam rigidiora et nervis 
supra impressis subrugosa. 
Habit. Rio de Janeiro (Lund). Låkte Santa: frutex 
scandens, in silvis inprimis ad margines, in sepibus et 
fruticetis vulgaris; floret Sept. — Febr. Verosimiliter huc 
pertinet sptcimen mancum in herb, Lundii: ,,Tourne- | 
fortia in silvis S. Carløs (Prov. S. Paulo). Jan. 1834; 
fr.. melliflavi.”" 
4. Tournefortia floribunda H. B. Kunth in Nov. Gen. et Spec. 
In, 79. DL: Prod. MA. 527: Mark. fl. brass. 51. tab. 
ix... 
Huc Tournefortia laxiflora Alph. DC. Prod. IX, 525. 
Corolla basi glabra vel lineis 5 solum pilosa. 
In prov, Sebastianopolitana leg, Lund. 
5. Tournefortia Pohlii Fresen. in Mart. fl. bras. 52. 
Panicula pyramidata, terminalis, demum lateralis. Stylus 
calyce deflorato ægquilongus. Specimina mea a descrip- 
tione Pohlii solum differunt: fructibus (jun.) pilis brevis- 
simis parce obductis, nec glabris; sed non dubito, quin 
huc referenda sint. 
