115 
nostra foliis submembranaceis, lanceolato-ellipticis, petiolum duplo 
v. ultra excedentibus (pet. 8—415"”, lam. 19—23'” long.), 
pedicellis calyce brevioribus (nec eidem æquilongis) , bracteis 
triangulari-ovatis, acutis (neque lanceolatis, longe  acuminatis), 
sepalis æquicruraliter ovatis, acutis (neque lanceolatis acuminatis), 
stylo corollå campanulatå breviore (in nostra stylus exsertus, 
corolla vix campanulata dicenda). — Ceterum confiteor,  differentias 
Supra expositas haud esse tam graves, quin observatione ulteriore 
si probaretur, descriptionem Th. angustifoliæ esse modificandam, 
nostra forsan ad hanc speciem,…montium Mexicanorum quoque 
incolam (Orizaba, Linden, Galeotti; Oajaca Gal.) tum esset refe- 
renda, quod tamen, ob defectum speciminum hujus. aulhenticorum, 
pro tempore. dijudicare nequeo.  Reliquæ species ad subgenus 
Thelaiæ pertinentes adhuc magis. differunt, — Cum beatus Lieb- 
mann in herbario suo. nullo nomine specifico designaverat hanc 
speciem, quam ad. interim distinxi, nomen. ejusdem celeberrimo 
inventori merito. dicandum. esse habui. 
ÅActinocyclus secundus (L.) Klotzsch, Monatsber. der 
Berl. Akad. 1857, p. 4147), Pyrola secunda L., Alef, 1. c..p..18, var. 
elatior Lge.  Differt a forma vulgari, per Europam late. di- 
Spersa, statura elatiore (totius plantæ longitudo 6—42”), foliis 
7) "Ob glandulas 10 hypogynas, qua nota Pyrola secunda L. a ceteris 
Pyroleis recedit, ad Monotropeas quasi spectans, plures autores recen- 
tiori tempore hane a reliquis Pyrolæ speciebus separandam ésse statue- 
runt. Hosce igitur sécutus sum, in medio tamen libenter relinquens, 
an genus proprium. (certe æquo jure ac Chimaphila et Moneses; sepa- 
ratio vero inter genera Ameliæ et Thelaitæ, a cel. Alefeld proposita, 
minime necessaria et naturæ parum conveniens mihi videtur), an 
Subgenus Pyrolæ sénsu " Ampliori (Linnæano) ap debeat. Si vero 
numerum prævalentibus: quam intra genus locum maxime centralem 
OCcupantibus, nova nomina creare (Thelaia et Amelia Alef.) mihi præ- 
erendum esse videtur, tanto magis cum Patres, quibus nomen Linnæa- 
num debetur, vix hanc præ reliquis Pyrolæ speciebus tunc distinetis 
ante oculos habuerunt. 
s7 
