146 
(sæpius ellipticis) magis acutis, interdum” mucronatis, densius 
magisque distincte serratis, serraturis patulis; scapo longiore 
(6—6” longo), racemo magis laxifloro (c. 2—3"" longo), pedi- 
cellis longioribus, valde refracto - pendulis, stigmatis cruribus 
crassioribus magisque dilatatis, seminibus longioribus magisque 
curvalis. ] 
Mexico: La Hoya (7—8000') Julio 4844 florigeram, in 
monte Orizaba ad Vacqueria del jacal (40,000') Sept. 1841 
florigeram et fructiferam legit beat, Liebmann! = (Probaåbiliter 
Pyrola secunda ex eodem monte Orizaba (alt, 9500") indicata, 
Linden et Galeotti in herb. Hook. ex Alef.. I. Cis'dd eandem 
formam pertinet). 
Haud parum quidem recedunt specimina Liebmanniana, in 
montibus Mexicanis lecta, a forma nostra vulgari hujus speciei, 
sed characteres supra indicati vix itåa graves sunt, ut specifice 
distinctam esse censeam, immo notæ plurimæ a differentia prin- 
cipali 9: a dimensionibus totius plantæ majoribus pendere videntur. 
Igitur hæc- formå speciei maxime' evolita haåbenda est, neque 
desunt e contrario formæ, imprimis ex Europa maxime boreali 
et Sibiria, magis minusve diminutæ, quæ haud minus å' formå 
typica recedunt et tum pari jure quo hæc distinguendæ erunt. 
Ita v. c, forma dicta dispersiffora Norman (ind. suppl. Norveg- 
aret, p. 26) statura humili, foliis minoribus et præcipue floribus 
dispersis (non secundis) haud parum a typo diflert.  Magis ad- 
huc a forma typica divergunt specimina ad flumen Boganida Si- 
biriæ (lat. bor. 74? 45”) lecta (exped. Sibir. acad. Petropol. 1843) 
foliis minimis, ovato-orbicularibus, parce serrulatis, racemo brevi 
paucifloro, scapi squamis brevioribus ac latioribus etc. Itaque, 
ducibus cell, Alefeld (1. c. p. 24) et Norman (Il. c.) omnes 
hasce formas, inter quas transitus non desun, ad unam ean- 
demque speciem referendas esse non dubito. 
