12 
Et nos quidem minime dubitamus, quin status typicus etiam 
Parmeliæ appendiculatæ Fée alius sit quam ab ejus auctore de- 
scriptus et depictus. 
441. Parmelia proboscidea Tayl. in Macq. Flor. hibern. II, 
p. 143; Parm. perlata v. ciliata (DC.) Schaer. Enum. p. 34. 
Serra d”Estrella et Petropolis; Serra da Piedade, 
ad cortices arborum, fertilis. 
Apothecia primo fere excipulo clauso, subgloboso, apice 
pertuso subpedicellato, dein cyathiformia, mediocria; sporæ ellip- 
soideæ long. 0,015—017, lat. 0,007—008 mm. 
Medulla nec hydrate Kalico nec hypochlorate calc. tingitur, 
thalli vero superficies, hydrate Kal. contacta, pulchre flavescit. 
Sine dubio speciem format -propriam. 
42. Parmelia cetrarioides (Del, Horb.) Nyl. in Flora 1869, 
p. 290; Hepp Lich. Europ. exs. Nr. 578 sub Imbricaria per- 
lata (Ach.). : 
Palmeira prope Barbacena, corticola. 
Similis Parm. perlatæ Ach. sed lobis nonnihil aliter formatis, 
marginibus nudis. Apothecia majuscula, cyathiformia, recepta- 
culo pedicellato, pedicello plerumque nonnihil scrobiculoso vel 
sulcato. Sporæ ellipsoideæ, long. 0,015—017, crass. 0,008 mm., 
hyalinæ. 
Medulla nec hydrate Kalico nec hypochlor. calc. tingitur, 
sed thalli superficies: hydrate Kalico adtacta pulchre flavescit. 
Specimina Brasiliensia prorsus conveniunt cum illis, quæ in 
herbario mnostro sub nomine Parmeliæ cetrarioidis ex herbariis 
Delisei et Lenormandi adsunt, ; 
43.  Parmelia -olivetorum (Ach.) Nyl. 
Serra d'Estrella, Barbacena, Lagoa Santa, ad cor- 
ticem arborum, plerumque fructifera. 
Medulla constanter et ubique hypochlorate ecalcico adtacta 
statim reactionem erythrinicam ostendit; sporæ ellipsoideæ, long. 
0,013—017; lat. 0,006—008 mm. = Superficies thalli opaca, 
pallida, hinc inde granulose adspersa. 
