154 
specimina a me lecta hue referre non dubitaverim.  Differt 
planta nostra ab 4. cebennensi Del. racemo elongato, densi- 
floro, carina et alis ægquilongis (neque carina alas 7/3 supe- 
rante), ab 4, intermedio DC. calyce non glanduloso, ab utro- 
que foliolis angustioribus, magis complicatis, bracteis lance- 
olatis, herbaceis, (neque subulatis, membranaceis) et indu- 
mento denique totius plantæ denso patulo eglanduloso. 
Å. cebennensis Del. 
Villafranca del Vierzo, Valcabado de Paramo (Leon)! 
Å, complicatus Gay. 
Villareal Cantabriæ; iu Gallecia. passim (Corufia, Santiago 
de Compostela, Lugo, Monte Salgeiro etc.)! 
Å. telonensis Rob. 
La Albayda pr. Cordoba! 
Ononis iridentata L, (incl. O. crassifolia L. Dufour ined. et O. 
Barrclieri ejusd, aut. in Bull. soc. bot. Fr. VII, 324). 
In argillosis subsalsis Hispaniæ interiøris ct orientalis pas- 
Sim et, ul videtur, haud rara, 
» Py intricata (O. crassifolia 8, intricata Wilik. Strand- und 
Steppengew. p. 4414) Barr. ic. 449? 
In collibus gypsaceis ad Valladolid, 41 Jul. c. fl.! 
Obs. Characteres constantes et vere distinctivos, quibus 0. 
crassifolia Duf. ab O. tridentata L. separari possit, frustra 
quæsivi: saltem omnia specimina, quæ vel ipse legi vel ab 
aliis sub uno altérove nomine communicata vidi et exami- 
navi, ad unam eandemque speciem pertinere persuasus sum. 
Certum est, plantam haud parum variabilem esse, tam quoad 
staturam caulisque directionem, quam quoad foliorum formam 
(linearia, cuneata v. obovata) et incisuras (integerrima , tri- 
dentata v. usque ad infra medium serrata), quare varii au- 
tores, qui formas extremas solum, neque transitus evidentes 
observarunt. 2 (v. 3) species distinguere posse crediderunt. 
Sed characteres parum constantes et vix cerlis formis privi 
esse videntur, ita v. c. in eodem individuo folia lineari- 
KJ 
