( 567 ) 
Recitatief. 
\ 
De waatren dalen dieper af; 
- De bergen beuren uit het sop 
De donkergrauwe kruinen op, 
Als reuzen klimmende uit het graf. 
De Geest der Duisternis. 
Schuimende golven schiet wilder omhoog, 
Donkere wolken daalt néer, 
Dekt met uw duister den glans van Gods oog!... 
Ben ik uw vorst dan niet meer? 
Geesten. 
Luister, als wij, naar de stem van den Heer! 
De Godsstem. 
Daar zij licht! 
Nevelgeesten. 
Stralende glans, gij verblindt ons °t gezicht! 
Het duister zwicht; 
Het licht verschijnt : 
Ons macht verdwijnt... 
Wij zinken... Wee! Het licht! 
Geestenkoor. 
Gegroet, het licht! 
De Geest der Duisternis. De Geest des Lichts. 
Angst en beven, Licht en leven, 
Helleduister, Hemelluister, 
Nacht, vernieling Kracht, bezieling 
| Zullen zweven Zult gij geven, 
| Op de vlerk der dood! Rijzend morgenrood! 
