( 369 ) 
Eene Stem. 
Warme dampen stijgend’ 
Uit de jonge moederaarde 
Voeren kracht en leven aan; 
En de dauwdrop, nederzijgend’ 
Van de hooge wolkenbaan, 
Laaft de planten en de bloemen, 
In getallen niet te noemen 
Onder ’t scheppend licht ontstaan. 
Tweede Stem. 
De bloemen ontluiken; 
De boomen en struiken, 
Met jeugdige blaren 
Gekroond en omhangen, 
Weergalmen van zangen 
Op duizende wijzen, 
Ten danklied ontvaren 
Aan ‘t schommelend woud. 
Ziet boven de bergen de zonne verrijzen 
Gehuld in een straalkrans van purper en goud. 
Derde Stem. 
En midden in die prachtvertooning 
Verschijnt de man, als heer en koning 
Begroct door elk geslacht; 
En naast hem, als koninginne, 
Met een blik vol liefde en trouw 
