— 357 — 



N 9 26. 



èv êret rrjs cforô tov k6<7(xov xrlcrews Ç t< * i fa , àirà Si tyjs xvpiaxfjç 



èvctvrj èv rrf nàrpKW xclï âiveXv . êri èyvdôtjdrj rjp.lv Ôti rts 



âiro xprj ws p.ovaxps è^fjXôe TSpoaaiTcov è\erjp.o(jvv vrjs • 



èv r)psïs ovx otSafxev, àio <bs âimTCLitovct. tovtov dirav TYfpetTS. 



*i* ypyyàpios dp.ctpTù)Xàs tepopLÔvayos xal xaOrjyovp.evos kclï oï ovv 

 èp.oï âheXÇ>oi havres iepopiàvix^pi xai p.ovaypi. 



Translati ex grecis litteris in latinum. IC XG. Gregorius hyeromona- 

 chus indignus servus Dei abbas in sacrosancto monasterio et cenobio 

 sancti Ioannis insuie patmos omnibus christicolis ac dno nro iesu chrislo 

 devotis salutem in dno sempiternam. Nemo est qui nesciat in hac insula 

 patmos s. ioannem evangelistam inpectus dni nri iesu christi accumben- 

 tem evangelisantem cbristi evangelium sanctam apocalipsim ibidem in 

 revelatione habuisse, et que verba nemini licet loqui audivisse, quo fit 

 ut locus iste religiosus ab omnibus cbristi fidelibus non solum veneretur, 

 sed etiam piis elemosinis ne corruat sustinendus est. Pater enim sanctus 

 Theodulus discipulus prefati evangeliste patribus nostris et nobis legem 

 imposuit ut captivi cbristiani in manibus sevissimorum turcorum exis- 

 tenles a nobis quotlannis redimerentur. Que quidem lex ac opus pium 

 usque hodiernum diem pro posse nro perdurât atque viget. Cum itaque 

 reges et dni christiani isto monasterio nro devoti ad unum vi turcorum 

 penitus sint exslincti ac régna et provincias ipsorum a quibus emolu- 

 mentum ad monasterium piis elemosinis . . . eniebat in sui potestalem 



redigerint, ipsi tev fiiii 



et elemosinas per eosdem reges et dnos ecclesie nre dimissos vi et cru- 

 delitate [su] a retinuerint, et in proprios usus et utilitales converterint 



monasterium et monachi sive calogeri confralres 



nri ibidem commorantes maxima laboremus nécessitai e ne dicam inopia 



et calamit[ale] vectigal tribulum sive gabellum duca- 



torum quingentorum quos a nobis quottannis immanitas turcorum excu- 



tere soîet non sine maxima non solum istius insuie 



pauperum incolarum jactura et incommodo exsolvi non potest. Et nisr 



christi fidèles dicto monasterio manus po omnibus 



maxima et irremediabilis imminet ruina. Ne scilicet hoc sacrosanctum 



cenobium in potestate sevissimorum turcorum et ed 



gentes ubi est deus eorum. Nos autem ad sacrosanctam sedem 



aposlolicam caput merilo, ut debemus, inclinantes, cum devotissimis 

 mon[achis unum]velle et unum cor habentes decrevimus destinare 

 ad quam libet civitatem , urbem , provinciam , sive locu/n dni nri iesu 

 christi devolum vene[rabiles fratres mo]nachos athanasium et theo- 

 dulum et maximum ut pias elemosinas nras dévote recepturi ad nos 

 quam citius fieri potest rêver et insaciabiiitati turco- 



