﻿101 
  

  

  postquam 
  illud 
  obii 
  t 
  , 
  eundem 
  ex 
  toto 
  consumat. 
  Respi- 
  

   rationis 
  vices 
  in 
  homine 
  multo 
  tardius 
  sibi 
  invicem 
  in- 
  

   sequuntur, 
  quam 
  illae 
  avium. 
  Quae 
  quum 
  in 
  ox^genio 
  

   celerius 
  procedant, 
  in 
  eo 
  etiam 
  vita 
  citius, 
  quam 
  in 
  

   athmosphaerico 
  aere, 
  terrainaretnr. 
  Sopita 
  animantia 
  

   non 
  statim, 
  in 
  aquam 
  -immersa, 
  pereunt, 
  sed 
  per 
  quatuor, 
  

   vel 
  quinque 
  horas 
  incolumia 
  servantur, 
  quum 
  respira- 
  

   tionis 
  processus 
  in 
  iisdem 
  ex 
  toto 
  cesset. 
  

  

  §. 
  i3o. 
  

   Complures 
  nervi 
  respirationem 
  gubernant, 
  quibus 
  

   vagus 
  potissimum 
  adnumerandus 
  est; 
  qui, 
  ex 
  altero 
  

   lalere 
  scissus, 
  vel 
  laesus, 
  eandem 
  turbat, 
  ab 
  utroque 
  vero 
  

   dissectus 
  mortem 
  protinus 
  infert. 
  A 
  pulmonibus 
  dein 
  vox 
  

   proficiscitur; 
  neque 
  igilur, 
  nisi" 
  quae 
  iis 
  gaUdent, 
  ani- 
  

   malia 
  voce 
  praedita 
  sunt. 
  Vocis~ 
  nomine 
  sonus 
  proprie 
  

   venit, 
  exspirati 
  spiritus 
  ope 
  in 
  larynge 
  formatus, 
  cujus 
  

   praecipua 
  pars 
  est 
  glottis, 
  cum 
  suspensa 
  eidem 
  epiglot- 
  

   tide. 
  Illius 
  marginibus 
  allisus 
  spiritus, 
  e 
  pulmonibus 
  ex- 
  

   pulsus, 
  sonorus 
  fit_et 
  vocem 
  format; 
  cujiis 
  dein 
  singu- 
  

   laris 
  modulalio 
  loquela 
  dicitur. 
  Iu 
  respirationis 
  negotio, 
  

   praeter 
  epiglottidera 
  et 
  asperam 
  arteriam, 
  cum 
  omnibus 
  

   suis 
  ramis, 
  vel 
  ipsi 
  pulmones 
  activi 
  djcendj 
  sunt. 
  Vaso- 
  

   rum 
  hominis 
  pulmonalium 
  copia 
  relativa, 
  si 
  eam 
  cum 
  

   massa 
  eorum 
  contuleris, 
  perquam 
  exsuperat, 
  eademque 
  

   a 
  humano 
  genere 
  ad 
  amphibia, 
  usque 
  insignis 
  manet; 
  

   absoluta 
  vero 
  vasorum 
  sanguiferorum 
  copia 
  jam 
  in 
  

   avium 
  pulmonibus 
  recedit, 
  magisque 
  in 
  amphibiis 
  coer- 
  

   cetur, 
  quorum 
  scihcet 
  puhnones, 
  genuinam 
  suam 
  densi- 
  

   tatem 
  sensim 
  sensimque 
  exuentes, 
  forraam 
  sacculorum 
  

   membranaceorum 
  assumunt. 
  Excreta 
  denique 
  pulmo- 
  

   num, 
  non 
  ut 
  hepatis 
  illa, 
  fluida, 
  sed 
  gaziformia 
  sunt, 
  

   vaporea, 
  principium 
  scilicet 
  carbonicum, 
  acjua, 
  nec 
  non 
  

   gaz 
  azoticum. 
  

  

  §. 
  i3i. 
  

  

  Caloris 
  deinde 
  animalis 
  fons 
  maxiraa 
  parte 
  a 
  respi- 
  

   ralione 
  vegeta 
  deducendus 
  est; 
  ipsa 
  iamen 
  etiam 
  circu- 
  

  

  