﻿123 
  

  

  tano 
  obviae. 
  Cyclozoorum 
  deinde 
  haud 
  minor 
  copia, 
  ut 
  

   praeter 
  annulos, 
  plerumque 
  teretes, 
  stirpium 
  encrino- 
  

   rum, 
  innumera 
  obveniant 
  specimina 
  echinosphaerita- 
  

   rum, 
  saepe 
  adeo 
  detritorum, 
  ut 
  de 
  eorum 
  cum 
  echinis 
  

   aifinitate 
  diu 
  ambigi 
  possit. 
  Therozoorum 
  vero 
  ei 
  ma- 
  

   xima 
  inhaeret 
  moles, 
  insignis 
  imprimis 
  farrogo 
  terebra- 
  

   tularura, 
  formis 
  perquam 
  singularibus 
  et 
  extraneis 
  di- 
  

   stinctarum, 
  ita 
  ut 
  cum 
  aliis 
  omnibus 
  numero 
  certare 
  

   queant, 
  aliaque 
  illorum 
  genera, 
  quae 
  ad 
  lingulas 
  et 
  or- 
  

   biculas 
  accedunt, 
  inter 
  fossilia 
  rarissime 
  hucusque 
  obvia, 
  

   iis 
  adsociata 
  cernuntur. 
  At 
  veluii 
  brachiopodum 
  illorum 
  

   frequentia 
  adeo 
  praevalet, 
  sic 
  gasleropodum 
  illa 
  longe 
  

   diminuitur, 
  atque 
  non 
  nisi 
  passim 
  formae 
  trochis 
  vel 
  

   naticis 
  affines 
  inter 
  ea 
  observautur. 
  At 
  Podozoorum 
  nu- 
  

   merosum 
  genus, 
  priscum 
  mare 
  longe 
  lateque 
  incolens, 
  

   frequentissimas 
  reliquias 
  suas 
  offert; 
  vix 
  enim 
  ullibi 
  mol- 
  

   lium 
  et 
  infimorum 
  crustatorum 
  reliquiae 
  adeo 
  vulgatae 
  

   sunt, 
  quam 
  nostris 
  in 
  regionibus 
  balticis: 
  orthoceratitae, 
  

   ammonitae, 
  nautili, 
  stupendo 
  saepe 
  ambitu 
  et 
  longitudine 
  

   insignes, 
  cum 
  innumera 
  trilobitarum 
  grege, 
  ubivis 
  sese 
  

   offerunt, 
  lapidemque 
  illum 
  calcareum, 
  iisdem 
  refertum, 
  

   ejusdem 
  aetatis, 
  ac 
  Suecanum, 
  quem 
  simili 
  omnino 
  mo- 
  

   do 
  occupant, 
  esse 
  probant. 
  Ideoque 
  etiam 
  in 
  utroque 
  

   hoc 
  lapide 
  eadem 
  Irilobitarum 
  genera, 
  asaphorum 
  nem- 
  

   pe, 
  a 
  nobis 
  cryptonymos 
  dictorum, 
  et 
  calymenum 
  nu- 
  

   merus 
  longe 
  etiam 
  major 
  ceteris, 
  inhaeret; 
  neque 
  

   praeter 
  ampyges 
  vel 
  ipsius 
  nilei 
  genus, 
  in 
  Suecia 
  nuper- 
  

   rime 
  observatum, 
  a 
  regione 
  Petropolitana 
  alienum 
  est, 
  

   ubi 
  eadem 
  fere 
  species 
  obvenil. 
  Quod 
  tamen 
  de 
  aliis 
  

   adeo 
  paradoxis 
  agnosti, 
  non 
  hujus 
  absque 
  dubio 
  loci 
  ani- 
  

   malis, 
  reliquiis, 
  in 
  Suecia 
  frequentissimis, 
  affirmare 
  no- 
  

   lumus, 
  nam 
  istae 
  in 
  calce 
  orae 
  balticae 
  plane 
  deficiunt. 
  

  

  §. 
  i5i. 
  

  

  Lapis 
  deinde 
  Lithuaniae 
  calcareus, 
  prope 
  Popilani 
  

   villam, 
  ipsi 
  Vindaviae 
  fluminis 
  ripae 
  adjacens, 
  aliter 
  

   parumper 
  sese 
  offert; 
  arenaceam 
  scilicet 
  naturam 
  ple- 
  

  

  