— 167 — 



Maxim. Fl. Amur. 65. Hance in Trim. Journ. bot. 

 1874, 259 et 1878, 104. 



Sihiria haicalensi ad Irkutzk et lacum Baikal; Da- 

 huria; Mandshuria: ad Schilkam inferiorem et Amur 

 superiorem pluribus locis (ipse, Augustinowicz), ad 

 fl. Sungari, Amur australem et partem inferioris 

 rarius, nee non secus üsuri fl. (ipse), ad fl. Mo affl. 

 lacus Hanka (Przewalskü), sinum St. Olgae (F. 

 Schmidt!) et Possiet (ipse), fl. Suifun (Golden- 

 städt!), Mongolia SLUstrali: adSiwan-tze(Artselaer!), 

 in jugo Muni-ula, rarum (Przewalski, 1871); China 

 media (tide Hance): Chin-kiang (Stronach) et Kiu- 

 kiang (Möllendorff) — pl. chinensem non vidi. — 

 Praesto est denique, H. kamtschatico admixtum, e 

 Kamtschatka in herb. Fischer, quoad patriam tarnen 

 valde dubium. 



Sepala variant acute ovata et lanceolata. Semina cum 

 illis H, erecti subidentica. Simillimum sequenti, sed dis- 

 tinctum(an semper?) caule ob lineas elevatas a petiolis 

 decurrentes subancipiti, foliis minute pellucide mar- 

 gineque nigropunctatis , basi attenuata semiamplexi- 

 caulibus, innovationum et caulium floriferorum consi- 

 milibus, flore triente majore, sepalis petalisque apice 

 nigropunctatis, staminibus petala aequantibus v. super- 

 antibus, capsula basi attenuata calyce plus duplo lon- 

 giore. 



H. attenuatum Lk. Enum. h. berol. II, 275(1822) 

 nomen quidem Choisyano (1824) vetustius, sed ex 

 spec, culto in herb. Schraderiano certe nil nisi 

 Wehhia platysepala Spach, quae ipsa a H, canariensi 

 L. {Wehhia apud Spaah) non difiert nisi sepalis ob- 



