— 191 — 



ß. HamiUoniana: Vulgo grandifolia , radiis cymae 

 magis multiflorae divaricatis, antheris atropurpureis, 

 fructii ochroleuco v. (in pl. mandshurica) roseo. E. Ha- 

 miUonianus Wall, in Eoxb. Fl. Ind. II, 403 (1824). 

 Hook. f. Fl. Brit. Ind. I. 612. Brandis, For. fl. 78, 

 t. 16. Miq. Prol. 363. Franch. Savat. Enum. 1,78. 

 E. atropurpureus Eoxb. Fl. Ind. I, 627. — nee Jacq. 

 E. europaeus Thunb.! Flor. Jap. 101. Maxim, in 

 Bull. phys. math. XV, 127. Modoras, Euonymus vul- 

 garis, Kaempf. Am. exot. 790 ex Linn. h. Cliffort. 

 E. Sieholdianus Bl. Bijdr. 1147 (1826). Sieb. Zucc. 

 Fl. Jap. fam.nat. n. 157. Miq. Prol. 18. F. Schmidt, 

 Fl. Sachal. n. 99. Franch. Savat. I.e. 1,79. 11,312. 

 E. majumi Sieb. Syn. pl. oecon. n. 267 (1830). E. 

 Maackii Rupr. in Bull. phys. math. XV, 358 (1857). 

 Maxim. Fl. Amur. 75. E. europaeus ß Maacki Rgl. 

 fl. Ussur. n. 121. E. Vidali Franch. Savat 1. c. II, 

 312. 



Hab. in India secus Himalayam, a Kaschmir! ad 

 Nipaliam !, Mongolia boreali-orientali, tota Mandshuria, 

 ins. Sachalin, et per totam Japoniam. Loca specialia 

 invenies ad calcem enumerata. 



Post examen exactum supellectilis optimae et copio- 

 sissimae omnium formarum, quam pl. europaeae, tarn pl. 

 asiaticae, nulla alia inter utramque discrimina invenire 

 potui quam ilia, quae supra exposui. quaeque me judice 

 ad speciem propriam distinguendam eo minus suffi- 

 ciunt, quum formas numerosas ambiguas ante oculos 

 habeam, ita ut character unicus certus tantum super- 

 sit ex antheris atropurpureis pl. asiaticae et ochraceis 

 pl. europaeae. — Vulgo autem pi. asiaticae indi vidua 

 luxuriantia opponuntur formae typicae E. europaeae. 



