— 668 — 



illinc margine acutiusculo percursi, rugulosi, carne in 

 sicco parcissima, putamine omnino P. vulgaris profunde 

 sulcato. In icone ad vivum facta Tatarinowii drupa 

 diam. 25 mm., caro viridula 3 mm. crassa, putamini 

 aequo crassa. — Quibuscum descriptio et fig. Carriè- 

 rei sat bene quadrant quoad folia, putamen et floris 

 magnitudinem, sed flores indescripti, fructus major (3 

 cm.) sulco sat profunde, superficie lutescente, carne 

 albida 3 — 4 mm. crassa facile a putamine secedente 

 (quod in sicco non ita videtur). Parisiis igitur fructus 

 jam magis^ carnosus fieri videtur. Carrière P. Davi- 

 dianam etiam modo Crescendi et cortice differre sta- 

 tuit, non approbante Bretschneidero, qui numero- 

 sas arbores observavit. 



Subjungo diagnosin Decaisnei: «foliis lanceolatis 

 V. ovatolanceolatis longe acuminatis acute serratis 

 obsolete colore, glandulis parcis discoideis stipatis; 

 floribus roseis; fructibus parvis velutinis pallide fla- 

 vis, carne tenui albida a putamine sphaerico scrobicu- 

 lis exarato secedente. Var. fl. niveis majoribus an 

 spec, propria.» 



Quoad serraturas acuminatas herbaceas convenit 

 cum P. ispahanensi Thouin in Ann. du mus. VIII, 

 425, C. Koch, Dendrol. I. 85., sed in hac varietate 

 folia medio latiora P. vulgaris etsi minora, et fructus 

 parvi quidem, sed carnxreosucculenti. 



ß. vulgaris. Pers, vulgaris DG., P. platycarpa Dne, 

 Jard. fruit. 



Culta per totam Ghinam fructuum v. florum gratia, 

 v. gr. circa Pekin, prov. Kansu et Schensi, Formosam 

 (Oldh. n. 106), archipel. Koreanum (Ol dh.), Japoniam, 



