— 671 ~ 



Planta hoc sub nomine tempore patrum in hortis 

 europaeis culta , florens a me visa , omnis ad P. japo- 

 nicam Thunb. spectare videtur et icon citata simil- 

 lima. Fructus autem a Hermanno descriptus rotun- 

 dus, subhirsutus, Persicae non absimilis, sed triplo 

 minor saporisque non adeo grati, speciem indicat a 

 P.japonica diversam, recentiore tempore non obser- 

 vatam. Conf. Maxim, in Bull. soc. de Mose. 1879, 14. 



Amygdalus Heuckeana Schlechtdl. in Abh. Halle, 

 1854, II, 22. «Inermis, ramosior quam A. nana, fo- 

 liis latioribus lanceolatis, floribus amplioribus sessili- 

 bus, calycum laciniis subrotundis serratis, petalis ro- 

 tundioribus (in sicco albis), drupa villosa.» 



Hab. in Mongolia ad tractum mercatorium, in cam- 

 pis apricis (Heucke ramum attulit, ex Gmel. Fl. Sib. 

 Ill, 172). 



Ad neutram e speciebus nostratibus e diagnosi ad- 

 ducta pertinere videtur. 



Sect. 2. Armeniaca Mert. et Koch 



in Roehl. Deutschl. Fl. Ill, 410. Genus Armeniaca Tourn,, Juss. 



Flores subsessiles v. brevipedicellati, praecoces. 

 Stylus cum ovario villosus. Fructus carnosus breve 

 velutinus (cultus rarissime glaber). Putamen crassum 

 utroque margine sulcatum, laeve v. foveolatum. Folia 

 vernatione convolutiva. — Species 2 tantum distin- 

 guendae: 



Putamen laeve a came liberum P. Armeniaca L. 



» foveolatum carni arete adhaerens P. Mume S. Z. 



7. P. Mume Sieb. Zucc. Fl. Jap. I, 29, t. 11. Fam. 

 nat. n. 30. Miq. Prol. 22. Franch. Savat. Enum. I, 



