— 674 — 



Hab. in Davuria (Turcz.!), v. gr. ad fl. Ingodam 

 et Schilkam (ipse); Mongolia australi orientali: mon- 

 tibus Schara-hoda et Muni-ula (Przewalski), Siwan- 

 tze prope Kaigan (pat. Artselaer). 



PI. mongolica sistit fruticem 6 — 14-pedalem, trunco 

 2 poll, crasso ramis patentibus, cortice brunneo. Fruc- 

 tus pl. sibiricae oblique pedunculo insidentes, altero 

 margine rectiore crasso, altero alato, ala basi jux ta 

 pedunculum subito in angulum acutum ultra peduncu- 

 lum prominentem desinente, epicarpio exsucco ibi pri- 

 mum déhiscente. 



Var. typica: foliis subtus ad axillas barbulatis cete- 

 rum glabris laevibus rotundatis subcordatis brève su- 

 bito acuminatis crenatoserrulatis ; pedunculo calyce- 

 que extus pubescentibus; fructu subgloboso ultrapolli- 

 cari luteo hinc rubro succulento eduli, putamine laevi 

 altero margine acuto altero alato, semine dulci. 



Hab. in China boreali, montibus circa Pekinum, v. 

 gr. etiam m. alto Po-hua-shan , ubique frequens et 

 spontanea; fructus Junio magna copia a rusticanis ur- 

 bem advehuntur (Bretscbneider). Eadem Pekini 

 pluribus varietatibus colitur et in Mongolia circa do- 

 mos Chinensium ad declivitates Thian-schan occurrit 

 (Po tanin). Hue ex flore et foliis pertinet spec, ex 

 7^(iia borealioccidentali a Royle lectum, transcaucasi- 

 cum a Hohenacker circa Helenendorf decerp.tum, 

 flore sessili nonnihil discrepans, nec non specc. culta 

 e Bohemia a Tausch in Dendrotheca exotica divul- 

 gata. Icon Loiseleuri, Nouv. Duham. V, t. 49 hanc 

 varietatem sat bene exhibet. 



Fructus pl. pekinensis ab illo praecedeutis difi"ert: 

 epicarpium indehiscens, putamen subaequale utroque 



