— 678 — 



japonica Miq. Prol. 22. Circa PeUn sterilem legit 

 Skatschkow. 



A P. Insiticia L. (C. Koch, Dendrol. I, 95) foliis 

 angustis, ramis glaberrimis , a P. italica Borkh. (C. 

 Koch ibid. 96) foliis angustis demum non glabratis 

 neque lucidis distincta. 



Siebold 1. c. enumerat hujus varietates: a. Zu- 

 momo fr. rubro, h. fr. viridi, awo zumomo, c, fr. fla- 

 vescente, siro zumomo. Fructus, saporis P. Claudianae 

 nostratis, crudi salsive ab incolis consumuntur. 



2. Folia juvenilia basi excepta glabra, adulta tota 

 glabra, flores praecoces, fructus ovales. 



Vidi cultam Yokohamae ; e Yokoska misit sub 

 nom. P. japonicae subspontaneam Savatier, prope 

 Nagasaki legit Oldham n. 190 et sine JV2 aphyllam 

 nond. flor. s. n. P. Pseudocerasi? ex lib. Kew. distrib. 

 Adest praeterea e flora Pekinensi spontanea (?) ad decli- 

 vitatem m, In-schan a Tatarin ow sub nom. li-dsa lecta, 

 spec, aphyllum florens, quod fortasse etiam line spectat. 



A P. japonica, quacum ab auctoribus saepe confun- 

 ditur, nam in Japonia saepe florum gratia colitur, 

 trunco arboreo, ramis floriferis crassis foliorumque 

 vernatione distinguitur. 



10. P. triflora Roxb. h. heng. 38. Hook. f. Fl. Br. 

 Ind. II, 315. Kurz, fl. brit. Burma I, 434. P. tri- 

 folia (lapsu) Roxb. Fl. Ind. IL 501. 



E China in h ort. Calcutt. introductam esse refert 

 Roxburgh, ubi Februario ante folia florere, Majo et 

 Junio fructum gustu et magnitudine P. communis ma- 

 turare dicitur. Ipse e China nondum vidi, sed ante 

 oculos sunt spec. Roy lei flor. ex India boreali-occid. 



