— 683 — 



bescentibus, foliis hysteranthis ellipticis vel obovatis 

 acutis V. obsolete attenuatis duplicatoserratis utrinque 

 pilosis, adultis siibtus pi. m. glabratis atque insigniter 

 prominuloreticulatis rugosis; pedunculis 1 — 3 appro- 

 ximatis tunc florem aequantibus calyceque puberulis; 

 calycis tubo turbinatocampanulato quam laciniae ob- 

 longoovatae glandulososerratae breviore; petalis ova- 

 libus unguiculatis genitalia aequantibus; drupa cera- 

 siformi globoso-ovali hinc leviter sulcata coccinea car- 

 nosa, putamine ovaligloboso utrinque vel apice acuto 

 hinc 1- illinc 2-sulcato. Turcz. Enum. Chin. n. 69. 

 Maxim. 1. supra cit. P. japonica Carr. Rev. hortic. 

 1873, 457, fig. 41 (fructifera). P. Bungei Walp. Re- 

 pert. II, 9. 



In China boreali, ditione fl. Pekinensis vulgaris, 

 optime tarnen evoluta altitudine 3 — 4 mill, pedum 

 ad Takio-sze occurrit, fide Bretschn eider, Majo 

 florens, fine Augusti frf. Circa Tschifu legit Dr. Waw- 

 ra(n. 1162 fructif.) 



Non absimilis P. rivulari Scheele quoad fructus 

 magnitudinem et folia, longius tamen petiolata et ma- 

 gis costata, sed putamen P. rivularis indescriptum et 

 secundum A. Gray (pi. Lindh. 11,- 186) species haec 

 boream versus in P. americanam Marshall transiret, 

 quae^Zwm (Prunus) dicitur, quum P.rivularis a Scheele 

 (Linnaea XXI, 593) Gerasus vocetur. Ex mea senten- 

 tia utraque ob folia conduplicata Cerasis adscribenda 

 est ei P. rivularis , quantum e sicco judicare licet, P. 

 pensylvanicae L. proxima et ad banc sese habere vi- 

 detur ac P. humilis ad P. japonicam. Quod si ita esset, 

 formae asiaticae cognatae americanis minores. 



Folia P. humilis paulo minora quam in sequente. 



