— 757 — 



ultra (Kirilow); CUnahoreali: circa Pekin(Kirilow), 

 In-shan (Tatarinow), Gehol (David), monte Siao-wu- 

 tai-shian (Hancock), Tschifu (Debeaux, ex descr.); 

 tota Mandshuria; ins. Sachalin; Japonia: a Hakodate 

 ad Nippon mediam. 



S. Maximowicm Regel est planta japonica culta, 

 maxima, grandifolia, macrantha, quae, ipso autore fa- 

 tente, cultura omnino in typum rediit et in messe 

 plantarum a me collectarum jam omnes transitus 

 ostendit. 



S. Pseudo-Awoon Deb. fl. du Tchéfou n. 69 ex descr. 

 tantum inflorescentia solito brevius bracteata differre 

 videtur, nam folia argutius serrata serraturis minori- 

 bus in pl. chinensi typica et alibi rarius inveniuntur. 



Planta late distributa sat variabilis, sed varietates 

 sequentes tantum distinguendae videntur: 



ß. latifolium Maxim. Fl. Amur. 115. Caule hu- 

 miliore saepe ramoso, foliis respectu plantae maximis 

 lanceolato- v. rite ellipticis. Rgl. Fl. Ussur. p. 70. 



Mandshuria: ad fl. Amur prope ostium Burejae 

 (ipse), ad fl. Sungatsche (Maack), ad lacum Hanka 

 (Przewalski). 



Y. scdbrum: omnibus partibus praeter florales colo- 

 ratas pl. m. scabropapillosum , folia vulgo crebrius 

 dentata, dentibus tum minoribus. S. Aizoon Bge, 

 Enum. Chin. n. 182. S, hyhridum var, Maxim. Ind. 

 Pekin. 472. 



Mongolia amirüh: Siwan-tze (Artselaer), Muni- 

 ula et Alaschan (Przewalski); China boreali: circa 

 Pekinüm, typo frequentius, v. gr. Pan-shan, Takio-sze, 

 Po-hua-shan (Dr. Bretschneider) et occidental!: prov. 



