-^ 847 — 



perigonio interdum pariim breviores, dum jflores 2 — 3, 

 pedunculus communis flore semper brevier, pedicelli 

 mox parum breviores, mox (rarius) brevissimi. Perigo- 

 nium magnitudine et crassitie valde varians inter 6 

 lin. et fere unciam, in nonnuUis (etiam europaeis) basi 

 attenuatum, in aliis subcampanulatum profundius 6-fi- 

 dum. Stylus stamina paulo superat, vel aequat , vel 

 brevier. — Specc. orientali-mandshurica bipedalia ro- 

 bustissima, pedunculis 2 — 3-floris, stylo stamina fere 

 semper superante, simillima sunt var. ß., praeter folia 

 filamentaque glabra, posteriora tamen aliquando scabe- 

 rula. Ita transeunt in 



ß. Maximowkm (F. Schmidt, Fl. Sachal. n. 449. 

 sp. pr.) Vulgo majus (usque 3 -pédale), pedunculi 

 1 — 3 -fori, folia sub tus filamentaque pi. m. scabra. Po- 

 lyg. sp, indeterm, Maxim. Fl. Amur. 275. P. offic. y. 

 pluriflorum Miq. Prol. 312. 



Per totam Japoniam: circa Hakodate et Yokohama 

 ubique sat frequens, prope Nagasaki parce; in Sacha- 

 lino; MandsJiuria: ad Amur australem; China horesili: 

 in montibus a Pekino ad septentrionem (Tatarinow), 

 alio loco (Kirilow). 



Specc. continentalia var. ß. minus typica quam in- 

 sularia ob folia interdum vix scabra v. filamenta parum 

 puberula vel staturam humiliorem. Corolla ludit basi 

 attenuata et obtusa, ut in typo ipso. 



y. japonicum Fr. S a v. En. II, 54. Glaberrimum, 

 perigonio modico apice subcampanulato. P. japonicum 

 Morr. Dne in Ann. sc. nat. 2. sér. II, 311. Kth. 

 Enum. V, 133. Baker in Journ. linn. soc. XIV, 

 554. 



