— 857 — 



2. S. Rossii Baker (sub Tovaria) in Journ. linn. 

 soc. XVII, 387. 



Mandshuria austrooccidentali , prov. Schin-king, 

 montibus Kwan-dien (J. Ross, Me Baker). 



A sequente distincta dicitur inflorescentia subspi- 

 cata. 



3. S.japonica A. Gray in Perry's Exped. 321. 

 Bot. Jap. 414. Miq. Prol. 313. Fr.Sav.Enum.il, 

 53. Tovaria jap. Baker 1. c. XIV, 570, XVII, 387. 



a. typica: minor, caule minus hispido interdum 

 glabrescente, foliis saepe angustioribus, phyllis perigo- 

 nii linearibus acutiusculis. Oha yuki dsassa, Soo 

 bokf VI, 13 et? 12. 



Sylvis montanis totius Japoniae frequens. 



ß. mandshurica: robusta hispida (rarissime glabres- 

 cens), foliis late v. imo rotundato-ellipticis, phyllis pe- 

 rigonii ovalibus oblongisve obtusis. S. hirta Maxim. 

 FI. Amur. 276, 478. Rgl Fl. Ussur. n. 498. 



Mandshuria: ab jugo bureico orientem versus et 

 ab Amur inferiore ad fines Koreae; China boreali: in 

 montibus ad occidentem. Pekini (Tatarinow, Bret- 

 schneider). An hue pl. a rev. J. Ross in Mand- 

 dshuria australi, prov. Schin-king lecta, nescio. 



4. S. ye^oënsis Fr. Sav. Enum. II, 523. 8. davu- 

 rica Fr. Sav. ibid. 53, nec Turcz. 



Yezo, unde a Savatier S.japonicae admixta accepta 

 fuit. Non vidi. 



A 8. stellata pedunculis geminatis, a 8. dahurica 

 inflorescentia perfecte glabra, ab utraque floribus et 

 filamentis obscure purpureis foliisque in petiolum Ion- 

 giorem contractis, ex cl. auct. distincta. 



Mélanges biologiques. XI. 108 



