Fiinfter Beitrag zur Flora von Bulgarien. 9 



foliis anguste linearibus (plurimis 10—13 mm X 1—2 mm), 

 racemis brevibus capitato-confertis, calycis tantimi 6 — 7 mm longil(l) 

 laciniis anguste linearibus, corolla calyce duplo longiori antice 

 vix dilatata (ergo cylindrica) 10 — 11 mm longa (!), dentibus 

 ejusdem longiiis acutatis et fere porrectis. — O. armemmi TfC. 

 et O. Roussei DC. šunt quidem etiam affines, sed omneš notae 

 cum nostro non conveniunt. — Ad Burgas legit a. 1893 

 JaUonoivski. 



Ltthospermum glandulosum Vel, Colles Philippopolenses (Šk). 



Verbascum pulverulentum Vili. Ad Burgas (Jabl). 



V. austriacum Schott. Ad Burgas (Jabl). 



Celsia roripifolia Halácsy (C. Daenzeri Vel. Fl. bulg. p. 418, non 

 Bor. et Chaub.) Secundum specimen arcadicum, C. Daenzeri B. Ch., 

 quod ad me benevole misit cel. Halácsy^ dignoscitur C. Daenzeri 

 a C. roripifolia bulgarica floribus fere duplo majoribus, inflores- 

 centia minus glandulosa, foliis caulinis crenatis non pinnatisectis, 

 capsulis multo majoribus, statura robustiori. Hae duo species 

 valde šunt affines et si formae transitoriae invenientur, potius ut 

 parvae species unius typi enumerari possunt. 



Trixago latifolia Rchb. Ad Varnám (Sk. jun.). 



Veronica Cymialaria Bertr. Ad Burgas (Jabl). 



V. surcúlosa B. B. var. rhodopea Vel. Ad Ellidere (Wit.). 



Salvia Horminum L. Ad Burgas (Jabl). Haec est planta typica vera, 

 specimina autem ad Konjovo collecta (conf. Fl. bulg.) potius 

 S. viridem L. exliibent. Meo sensu hae duo species in unam 

 contrahendae šunt, nam praeter comam bractearum violacearum 

 terminálem, quae nunc adest nunc deest, nullum difíerentem 

 characterem gravioris pretii invenire possum. 



Micromeria cristata Grsb. Ad Caušovo m. Rhodope (Stř), 



Beta trigyna WK. Ad Burgas (Jabl). 



Eiiphorbia acuminata Lam. Ad Sadovo (Stř). 



E. rupestris Friv. Ad Papazlij (Stř). 



Salix purpurea L. /3) var. amplexicaulis B. Ch. In paludibus ad Tekir 

 (Vel), in declivibus m. Vitoša (Vel), Sliven (Šk). Foliis oppositis 

 saepe minoribus basi rotundato-truncatis vel sat profunde cordato- 

 amplexicaulibus, ramis hornotinis caesio-pruinosis, amentis oppo- 

 sitis tenuioribus brevioribusque, fructibus minoribus brevioribus 

 obtusis a typo recedit. Sed occurrunt ubique manifesti transitus 

 ad plantam typicam, qua in Oriente frequentius dispersa esse 

 videtur. Conf. Halácsy^ Fl. Achai. et Acarn. 1894. 



