— 557 — 



hypogynis apice scabris accedit ad S. polyphyllum 

 Vahl, ubi tarnen spiculae parvae globosoovoideae et 

 caryopsis brevissime mucronata squamam aequaus. 

 S. lineatus Mx. differt squamis aureofuscis cum costa 

 lata viridi, caryopsi aequimagna qiiidem sed squama 

 sua fere duplo breviore, stipitata brevius mucronata, 

 staminibus 3, setis hypogynis tenuissimis laevibus vi 

 explicatis caryopsin duplo superantibus. Setas in hisce 

 omnibus non numerosas, sed semper 6 video, ita tamen 

 complicatas ut tantum earum apices erecti caryopsin 

 circumdent parumque super ent, bases vero angulo acutis- 

 simo iteratim infractae fasciculos setarum parallelarum 

 simulent et facile pro setis numerosis haberi possint. 

 Culmus pennam anserinam crassus vel tenuior. 

 Folia vulgo 9 mm. lata, sed adsunt usque 18 mm. 

 lata, spicula fructifera 6 mm., squamae 2 mm. longae. 



S. Wichurai Böcklr. in Linnaea XXXVI, 729. 

 S. EriojyJiorum var . nipponica Franch. Savat. En. II, 

 545. a S. EnopTioro Mx. rêvera simillimo optima 

 tamen distinguendus non solum setis hypogynis apice 

 crassiore sursum scabris fuscescentibus et squamis 

 ovatis V. superioribus in quavis spicula lanceolatis (nee 

 obovatis) utribusque acutatis, ut habet Franchet, sed 

 praesertim caryopsi (1,25 mm.) squama sua (1,5 — 

 2 mm.) parum breviore (neque minuta, 0,75 mm., 

 squama sua, 2 mm., plus duplo breviore). Setae hypo- 

 gynae 8. Wichurai^ si explicabis, caryopsin triplo, 

 in S. Eriophoro autem sextuple superant. Stamina 

 S, Wichurai 1 — 2 , filamentis caryopsin cum rostro 

 aequantibus, in S. EriopJioro Mx. stamen 1 post an- 

 thesin cito caducum, in fructu videtur deficiens. 



