— 728 — 



flor. (S. Watanabe), Novbri '84 frf. (T. Makino), ja- 

 ponice: Ura-siro-utsugi. 



Inter D. crenafam S. Z., cujus flores, et D. stami- 

 neam E,. Br., cujus folia habet, a priore insuper di- 

 stincta stylis persistentibus stigmatibus minutis coc- 

 cisque 4 — 5, posterior praeterea difi'ert cymae den- 

 sae radiis 3 saepe aequilongis, calycis persistentis den- 

 tibus acurainatis stylorumque basibus tantum in fructu 

 superstitibus. 



Petioli 4 mm. longi, lamina inter 50:10 et 33: 16 

 mm. ludens. Calyx 2,5 mm. altus, petala 10 mm. 

 longa, capsula 3 mm. lata, 2 mm. alta. 



Sedum Makinoi. (Ill, Seda genuina Koch. ser. 2. 

 japonica Maxim, in Mel. biol. XI, 762). Spithamae- 

 um cauliculis procumbentibus e nodis fere omnibus 

 radicantibus apice ascendentibus, foliis omnibus prae- 

 ter floralia oppositis caulium sterilium et fertilium 

 subconsirailibus obovatis supra basin attenuatam affi- 

 xis ; cyma planiuscula iteratim dichotoma ad quandam 

 dichotomiam folio singulo florem superante fulta, flo- 

 ribus subsessilibus stellatis luteis, sepalis spathulatis 

 quam petala linearilanceolata duplo brevioribus, sta- 

 minibus petala spectantibus atque ilia aequantibus ad 

 Yg petali adnatis quam stamina sepalis opposita disco 

 inserta paulo brevioribus, antheris oblongis; folliculis 

 ad V3 connatis oblique deltoideis patentibus stylo triplo 

 breviore subulato continuo terminatis polyspermis, se- 

 minibus linearioblongis laeviusculis. 



Sikoku: prov. Tosa, ad Sakawa (T. Makino fl. fr. 

 fere mat., 1885). 



