— 776 — 



Pedicîdarihus observetur et miror, qua de causa in ico- 

 nibus optimis ad vivum pictis, v. gr. Florae Danicae, Ger- 

 manicae, English botany cet. non expressa sit, nisi 

 quod pictores ipsique autores ad naturam corrigendam 

 proni sint. Ex investigatione ad siccum torsionem spi- 

 ralem observamus mox jam in calyce (ita ut dens minor 

 dorsalis ad ventrem dejectus sit), mox in tubo corollino 

 vel in basi galeae, et quidem completam vel repetitam 

 vel incompletam, quo ultimo casu corolla resupinata 

 fit. Quomodo fiat haec torsio, an in nonnuUis déesse 

 possit (v. gr. P. Sceptro?), an in arcticis major v. mi- 

 nor sit quam in Ulis sub Jove magis clémente vigen- 

 tibus, quo modo sese habeat in stirpibus aequatorialibus, 

 ut P. incurva, zeylanica et Perrottetii, ulteriori obser- 

 vationi locis ipsis institutae relinquo. 



Corollam fusius describere supervacaneum liabemus, 

 nonnulla verba tamen de galeae et labii structura ne- 

 cessaria sunt. Galea e duabus partibus constat: basali 

 tubum continuente et aeque membranacea et parte in- 

 flata antherasfoventesaepius incurva, quae in tribubus 

 primis, praesertim in omnibus rostratis, crassior, saepe 

 coriacea, in plerisque Bidentatis et Änodontis tenuior 

 pl. m. membranacea esse solet. Pars basalis semper 

 tubo continua et erecta nervo stamini postico breviori 

 opposito percursa est, qui sursum subito versus margi- 

 nera deflectitur et ex hac parte arcuata, limitera inter 

 basin galeae et partem antherigeram constituente, ner- 

 vös teneros parallelos galeam propriam percurrentes 

 et versus ejus frontem anastomosantes emittit. Quae 

 pars basalis galeae margine semper incrassata et saepe 

 tuberculata est, plerumque partem antheras fbventem 

 circiter aequat, rarius superat, interdum vero brevissima 



