Dees gedeelte is niet getoondicht. 
( 828 ) 
TWEEDE DEEL. 
Aan den voet van Ardven's heuvel. 
Avondschemering.COMALA,met hare 
gezellinnen, waar tusschen DESAN- 
GRENA en MELILCOMA 
Desangrena. 
De nacht spreidt zich somber uit ter vlakte, 
Geen geluid hoort men op Ardvens eenzaamheid, 
Dan het eentoonig gebruis des verren strooms. 
Melilcoma, 
Nacht is 1! donkre dampen 
Stijgen op, als droeve schimmen, 
Tusschen die golvende doodenlakens 
Herkende ik bleeke an van gesneuvelde helden 
Slecht voorteeken ! 
Teeken der ae ! 
Besangrena 
Ik... ik zag stralen tusschen de nachtelijke 
Een snel ronddraaiend, roodglinsterend vuur 
Het vloog van rots tot rots, verd walend in de vlakte. 
Slecht voorteeken, 
Teeken der dood! 
Melicou'a. 
Viel Fingal? 
Rijs op, Comala, stort thans bittre tranen. 
'ingal vie 
Eù zijne pro Pra droef op ‘t dorre gebergte, 
aalt als een nevel, 
Als i ele dwaallicht. 
gronden gezeten op een ı heuvel, a 
ordt niet zet na eeks aan hek: 
coma; zij vervalt in stille wanhoop. 
