( 829 ) 
Comala, 
Rol voort, o stroom uwe woelige wateren, 
Uwe golven gulpen het bloedige schuim; 
eeft de moordende neêrlaag, 
Uwe diepe waatren roodgekleurd? 
sd E ee ET EE A à 
Be o, Dochter des nachts, 
Gij, maan, stijg op! 
Stijg op! 
. 
Jaag de zwarte wolken weg, die u bedekken 
Dat uw bleeke stralen doen blikkren 
Het pantser en staal vol roem van Morvens held.. 
Of gij, dwaallicht, ziel der gesneuvelde strijders 
Verlicht mij, al dansend, en leid me naar `t slagveld 
Daar, waar viel ne kampheld 
Fingal! Fingal! waar toeft gij? 
Zal ik u nooit wederzien, geliefde ? 
0, Gij, die schitterde in glans in ’t midden der helden, 
Looals de eerste straal der morgenzonne, 
Glinstrend dwars door het wolkgewemel. . 
Fingal! Fingal ! waar toeft gij? 
Op dit oogenblik schalt in de verte 
te end Krijgslieden vluchten 
cr niwapend en bloedig ge- 
Comala’s Gezellinnen, Angstig. 
Ziet, ziet, krijgmans nd 
Vluchten vóór den onzichtbren schrik... 
Heidaar! Krijgmans, wiet: f 
Wat is 1 lot der onzen? 
Ze verdwijnen... ‘allen zwijgen « doodlijk… 
Lusters, zusters, hier nadert de ramp ! 
Wij vluchten ! 
Comala ! Kom, kom, wij vluchten ! 
Des vijands horden versloegen de helden... 
Weel wee! gevlucht ! 
gme SÉRIE, TOME XXXIV. 
