Fe 258 yo, 
( 1081 ) 
ò Dat si began den inde naken, 
Got, die se wilde so volmaken 
Dat si ter eeweliker vromen 
Na desen live mochte abe 
Al sonder sneven ende stoet, 
10 Dor sine er E groet 
Heft hi der vrowen goet gegeven 
Noch een jueel, dat ied es bleven 
De dage die si leefde se 
Want beide hare ogen worden blent 
45 Doe si in ellef ijaren ghind 
Was comen na des lives inde. 
Dat was der vrowen omme dat 
Gegeven, dat si dis te bat 
Die ogen van der herten binnen 
20 Tin schine van der godes minnen 
Ontpluken soude, ende innechlike 
Din elaren schijn van hemelrike 
Ende oe din eeweliken dach 
Beschowen, din men nit ne mach 
Mar diet terechte merken sal, 
En sal nit seggen dat het si 
30 Groet ongeval; dat dunket mi : 
Want die so selken wissel doet 
Dat hi behoudt dat meerre goet, 
Al werdt dat mindere hem ongeven, 
Degene en mach hem hir teneven 
Nn 
43 dat sise soud sien ind euwege leven. 
Voert vind wi also bescreven, 
dat har God alsus as toe 
vrindelec en lieflec … 
a Nemt dees blintheit A tamidechtke’ 
20 ie gelove u sekerleke 
dat gi sonder r veghvier te mi 
selt comen ; en u vriende, die ghi 
nyet sien en seit hier op ertrike, 
die seldi sien in hemelrike. » 
