' Fo 959 ro, 
( 1082 ) 
35 Beclagen nit van ongevalle. 
Des wanic wel dat gi mi alle 
Selt volgen; eist u wille dan, 
So kirie daer ie u began 
Dat bispel, ende van der maget 
40 U segge voert, die bleef geplaget 
Met selker plagen oit sent. 
Nochtan, al waren dogen blent, 
Die herte binnen, sonder waen, 
Te meer wijsheiden hadde ontfaen 
45 Van din dat bare ontgeven was 
Dat sien van buten; wildi das 
En argument? Ie saelt u toegen : 
Een die gebruken mach sire ogen 
Ende ommesien verre ende bi, 
30 Al dat hi siet, geloeves mi, 
Dat moet ter herten comen in; 
Daerover moet hi sinen sin, 
Si willens ochte an sinen danc, 
Onledech maken, even lanc 
55 Dat in der herten binnen durt 
Dimaginacie die men vurt 
Van buten in, mettin beschowe. 
Hir af was al lutgart die vrowe 
Ontladen, overmiddes din 
60 Dat hare ontgeven was dat sin. 
Mar doe vernam die godes kare, 
Lutgart, dat was onttrokken hare 
Dat sien van buten, ende si 
Was quite worden ende vri 
65 Van allen din dat metten ogen 
Ymaginacie mochte toegen 
Der herten binnen, vele sere 
Began sijs danken onsen here; 
Want si van binnen wel vernam 
10 Dat het te groten staden quam 
Der silen, die in eenechheiden 
Met gode har leven wilde leiden. 
Mar dat die welgerakde maget 
Heft oit sider meest geclaget 
