$ 
( 549 ) 
Andromeda. 
De dood ? ach, niet meer denken !... `t afzijn lijden 
Der ziele mijner ziele ... en nog strijden! 
O, ween !.. in zoete hoop zich niet verblijden, 
r 
Hem weer te zien, te zaam zich spieglend in den vliet . 
Te sterven, onbewust der liefde, ween thans riet... 
0, komt ge niet in de ergste doodsgevaren, 
U; dien ik min, die kunt mijn leed bedaren, 
Held, komt ge niet ? 
Als vrouwe mogt de morgenzon mij baren, 
U, dien ik min, hep mij uit mijn bezwaren. 
Held, komt ge nict ? 
Verdoofd zijn de oogen, met door °t ruim te staren, 
Vermoeid, ach, zullen zij u nooit ontwaren? ` 
Held, komt ge niet? 
De bloem is zonder zon, verkleumd de blaren, 
De nacht is als de dood, door mijne ziel gevaren … 
Held, komt ge nict ? 
(In de verte klinken feestaccoorden en dreunen - 
dansen. Nereïden verschijnen spottend op 
de baren.) 8 
Nerciden. 
Breck de ketens, die u kwellen, 
Bij uw vurig boezem zwellen, 
Wilden wij voor hem hier zijn ! 
Hoor de liefdeklanken stroomen, 
Als een bruidsheid zal hij komen, | 
Op het lustig echtfestijn ! 
Streelen zal hij uwe droomen, 
Is uw ledekant niet fijn ? 
Blanke rots, met mos behangen, 
Laat nu fier den boezem zwellen. 
