﻿254 
  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  exprimi 
  potest. 
  K 
  simplex 
  vel 
  duplex 
  est. 
  Duplex 
  Hispano-Mexi- 
  

   cani 
  grammatici 
  cc 
  castanuelas 
  vocant, 
  quia 
  ejus 
  sonus 
  similis 
  est 
  

   stridori 
  a 
  simia 
  facto, 
  nuces 
  frangenti. 
  Litteris 
  cc, 
  qq, 
  vel 
  qh 
  oculis 
  

   pingitur. 
  T, 
  aliquando 
  etiam 
  duplo 
  souitu 
  eflfertur. 
  

  

  Non 
  tamen 
  id 
  satis, 
  cum 
  multa 
  verba 
  incipiunt 
  finiuntque, 
  cumque 
  

   duobus 
  ex 
  syllabis 
  unum 
  verbum 
  faciunt, 
  medio 
  verbo, 
  et 
  gutturis 
  et 
  

   nasus, 
  et 
  anhelationis 
  hiatiisque 
  intonatione, 
  vocem 
  modulant; 
  quae, 
  

   quomodo 
  nostris 
  litteris 
  exarari 
  notarique 
  possent? 
  Qua 
  de 
  causa, 
  illi 
  

   qui 
  priiis 
  de 
  lingua 
  difficile 
  onus 
  scribendi 
  sibi 
  assumpsere, 
  aliquando 
  

   h, 
  aliquando 
  ng 
  aliquando 
  mi, 
  et 
  etiam 
  nug, 
  mm, 
  litteris, 
  ad 
  ilia 
  expri- 
  

   menda 
  usi 
  fuere. 
  Hinc 
  enim, 
  liquido 
  constat 
  illud, 
  ni 
  fallor: 
  

  

  2. 
  Nostris, 
  nee 
  Hebraeis, 
  Graecisve 
  litteris 
  lingua 
  ilia 
  scribi, 
  non 
  nisi 
  

   difficillime 
  potest. 
  

  

  3. 
  Deinde, 
  nulla 
  via 
  nos 
  homonyma 
  verba, 
  quorum 
  varia 
  significa- 
  

   tio, 
  seu 
  gestibus, 
  seu 
  levi 
  modulatione, 
  expressa, 
  etiam 
  cum 
  loquuntur, 
  

   nisi 
  ex 
  circumstantibus 
  distingui 
  nequit, 
  separare 
  aut 
  annotare 
  pos- 
  

   sumus. 
  

  

  4. 
  Sua 
  itaque 
  sui 
  generis 
  scriptura 
  indigeret 
  Othomitorum 
  lingua, 
  

   si 
  scribenda 
  foret. 
  

  

  5. 
  Ita 
  illius 
  generis 
  scriptura 
  invenienda, 
  quae 
  non 
  modo 
  litteras, 
  

   sed 
  et 
  intonationes 
  ipsas 
  depingeret 
  ; 
  nam 
  diversa 
  intonatio 
  uni 
  verbo 
  

   diversum 
  sensum 
  donat. 
  (Vide 
  annotationem, 
  in 
  fine, 
  sub 
  littera 
  A). 
  

  

  Et 
  hoc 
  licet 
  punctis, 
  ut 
  Massoreticis, 
  exempli 
  gratia, 
  assequi, 
  haberi- 
  

   que 
  possemus, 
  tamen 
  adhuc 
  vacuum 
  nobis 
  implendum 
  esset; 
  nam 
  

   multa 
  verba 
  iisdem 
  sonis 
  iisdem 
  et 
  intonationibus, 
  non 
  idem 
  significant. 
  

   He 
  enim, 
  exempli 
  gratia, 
  mons 
  ; 
  he 
  glacies 
  ; 
  he 
  fingere, 
  est. 
  Moid 
  cor 
  : 
  

   moid 
  anima: 
  moui 
  animi 
  indoles: 
  moui 
  animi 
  motus. 
  Nheau 
  bonus 
  : 
  

   nheau 
  pulcher 
  : 
  nheau 
  aptus 
  : 
  nheau 
  Justus 
  : 
  nheau 
  perfectus 
  : 
  nheau 
  

   urbanus, 
  aliaque 
  innumera 
  ; 
  quapropter 
  : 
  

  

  6. 
  Othomitica 
  lingua, 
  eo 
  scribendi 
  genere 
  indigeret, 
  quo 
  et 
  diversus 
  

   verbi 
  sensus 
  ex 
  diversis 
  signis 
  animadverti 
  posset. 
  

  

  7. 
  Hoc 
  forsitan, 
  sinicis 
  signis, 
  obtineri 
  liceret. 
  

  

  8. 
  Est, 
  itaque 
  quaedam 
  inter 
  utramque 
  linguam 
  analogia. 
  

  

  9. 
  Proindeque, 
  earum 
  natura, 
  non 
  multum 
  dissimilis 
  credenda. 
  

   Quod 
  quidem, 
  nee 
  affirmare, 
  nee 
  negare 
  audeo 
  ; 
  hoc 
  vero 
  quomodo 
  

  

  