﻿ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  255 
  

  

  possem 
  ? 
  illud 
  nolo 
  ; 
  sed 
  facta 
  solum 
  exponere 
  meum 
  est 
  ; 
  quisque 
  ex 
  

   iis 
  quae 
  sequantur, 
  ea 
  mecum 
  considerabit. 
  

  

  10. 
  Nomina 
  aut 
  una 
  aut 
  duobus 
  constant 
  syllabis, 
  perpauca 
  tribus; 
  

   haec 
  vero 
  post 
  dominationem 
  Hispanam, 
  ut 
  puto, 
  composita. 
  Quae 
  

   diversis 
  hisce 
  syllabis 
  componuntur 
  ita 
  generis 
  sunt, 
  ut 
  quaeque 
  syl- 
  

   laba 
  pristinum 
  sensum 
  earum 
  quaelibet 
  retineat, 
  ac 
  servet. 
  Unde, 
  

   nomina, 
  quae 
  plures 
  quam 
  unam, 
  syllabas 
  habent, 
  ex 
  syllabis 
  aliquid 
  

   significantibusantea,praeexistentibusque,et 
  in 
  compositione 
  earum 
  sig- 
  

   nificationem 
  haud 
  amittentibus, 
  formantur. 
  (Vide 
  Annot. 
  A. 
  B. 
  et 
  C). 
  

  

  Nullum 
  inflexionis 
  genus 
  ilia 
  nomina 
  cognoscunt: 
  eumque 
  idem 
  

   quod 
  nomen, 
  id 
  verbum 
  ; 
  idemque, 
  ut 
  nomen 
  substantivum 
  habeatur, 
  

   particula 
  na, 
  quae 
  in 
  ista 
  lingua 
  unum, 
  ac 
  etiam, 
  pronomen 
  ille, 
  ilia, 
  

   illud, 
  significat, 
  unde 
  articuli 
  vices 
  gerit, 
  afficitur. 
  Non 
  tamen 
  id, 
  

   nisi 
  cum 
  dubii, 
  vel 
  aequivoci 
  periculo 
  adest. 
  Plurale 
  a 
  singulari 
  

   nomine, 
  cum 
  ya, 
  vel 
  ye 
  aut 
  e 
  discernitur. 
  Ye, 
  vel 
  e 
  pluviam 
  significat, 
  

   ya 
  particulae 
  significatio 
  ignoratur. 
  

  

  10. 
  Una 
  itaque 
  particula 
  sensu 
  carens 
  esse 
  dici 
  potest. 
  

  

  11. 
  Et 
  nomina 
  omnino 
  flexionibus 
  carentia. 
  

  

  12. 
  Nullum 
  nominibus 
  genus. 
  Quod 
  adjectivum, 
  id 
  et 
  substanti- 
  

   vum 
  est 
  (vide 
  not. 
  D). 
  Adjectivum 
  substantivo 
  praeit. 
  Cum 
  adjec- 
  

   tivum 
  pro 
  substantivo 
  ponitur, 
  na 
  in 
  set 
  mutatur, 
  ut 
  na 
  nheau, 
  bonitas 
  ; 
  

   sa 
  nheau, 
  bonum 
  ; 
  na 
  nheau 
  y'eh, 
  bonus 
  homo. 
  Sa 
  nil 
  per 
  se 
  significat, 
  

   significationem 
  adjectivam 
  designat. 
  

  

  Particularum 
  auxilio 
  quae 
  et 
  tempus 
  et 
  personam 
  indicant, 
  verba 
  

   conjugantur. 
  Triplex 
  cuilibet 
  tempori 
  particula 
  : 
  quae 
  in 
  singulari, 
  illae 
  

   in 
  plurali 
  numero 
  ; 
  unde 
  hie 
  ab 
  illo, 
  pronominum 
  he, 
  nos 
  ; 
  wi, 
  vos 
  ; 
  yu, 
  

   ille, 
  auxilio 
  distinguitur. 
  Quatuor 
  supra 
  decern 
  particulae 
  illae 
  sunt, 
  

   sensuque, 
  nunc 
  temporis 
  saltern, 
  ut 
  quae 
  apud 
  sinenses 
  vacuse, 
  vocantur,* 
  

   carent. 
  Indicandi, 
  imperandique 
  modos 
  solum 
  Othomiti 
  cognoscunt. 
  

   Secunda 
  imperativi 
  persona, 
  nulla 
  omnino 
  nota, 
  particulave 
  afficitur, 
  

   sed 
  diversimode 
  ilia 
  formatur: 
  aliquando 
  enim, 
  vcrbo 
  repetito, 
  ut 
  Te, 
  

   facere, 
  Tete, 
  fac: 
  aliquando 
  vero 
  vel 
  nomine 
  vel 
  verbo 
  adjuncto, 
  non 
  

   absimili 
  significatione 
  separato, 
  ut 
  O 
  recordari, 
  Oplio 
  recordari 
  et 
  

   cognoscere, 
  recordare 
  tu, 
  nempe 
  scribe 
  (id 
  enim 
  sibi 
  vult 
  Oplw) 
  et 
  

  

  * 
  Remusat, 
  Grammaire 
  Chinoise, 
  p. 
  35, 
  sect. 
  62. 
  

  

  