﻿262 
  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  eorum 
  Unguis 
  instructiores, 
  eorumque 
  morura 
  tenaciores, 
  sed 
  qui 
  et 
  

   melius 
  hispane 
  sciunt, 
  qui 
  et 
  Hispanorum 
  sermonis 
  formulas 
  et 
  mores 
  

   affectant. 
  

  

  Quae 
  cum 
  ita 
  se 
  habeant, 
  quod 
  de 
  lingua 
  ea 
  judicium 
  faciendum 
  

   videamus. 
  

  

  Nomina, 
  Othomitos 
  apud 
  Indos 
  aut 
  unius 
  sunt 
  syllabae, 
  aut 
  si 
  plures 
  

   habent, 
  quaelibet 
  ex 
  iis 
  sensum 
  pristinum 
  nOn 
  amittunt 
  (ex 
  paragrapho 
  

   No. 
  10), 
  etearum 
  omnia 
  aliquid 
  significant. 
  (Ex 
  numeris 
  17, 
  19,21,23.) 
  

  

  Verbalia 
  nomina 
  quae 
  vocari 
  possent, 
  aut 
  nullam 
  verbo 
  syllabam 
  

   addunt, 
  aut 
  si 
  addunt, 
  et 
  sensu 
  nova 
  syllaba 
  haud 
  caret. 
  (Ex 
  numeris 
  

   25, 
  26.) 
  

  

  Adverbia 
  aut 
  ipsissima 
  adjectiva 
  sunt, 
  aut 
  si 
  alteram 
  syllabam 
  reci- 
  

   piant, 
  haec 
  nomen 
  significans 
  est. 
  (Ex 
  numero 
  25.) 
  

  

  Quotquot 
  itaque 
  syllabae 
  in 
  Othomitica 
  lingua 
  sunt, 
  earum 
  quaeli- 
  

   bet, 
  sive 
  per 
  se 
  sit, 
  sive 
  alteri 
  unita 
  adhaereat, 
  semper 
  significat, 
  pristi- 
  

   numque 
  sensum 
  retinet, 
  demptis 
  tamen 
  sex 
  supradecem 
  particulis 
  

   quae, 
  ut 
  apud 
  sinenses, 
  dici 
  possunt 
  vacuis. 
  Cumque 
  ea 
  lingua, 
  cujus 
  

   omnia 
  verba 
  aut 
  monosyllabica 
  sunt 
  aut 
  ex 
  syllabis 
  pristinum 
  sensum 
  

   non 
  amittentibus 
  constent, 
  quin 
  paucae 
  exceptiones, 
  cujus 
  pristina 
  sig- 
  

   nificatio 
  lapsu 
  temporis 
  oblita 
  est, 
  ad 
  id 
  afficiant, 
  (ut 
  mihi 
  vobisque 
  

   optimus, 
  praeses 
  ille 
  vester, 
  Petrus 
  Stephanus 
  Duponceau, 
  dixit 
  in 
  pri- 
  

   mis), 
  ut 
  lingua 
  monosyllabica 
  dici 
  debeat, 
  Othomitorum 
  lingua 
  mono- 
  

   syllabica 
  vocanda 
  habendaque 
  est. 
  

  

  Cumque 
  id 
  omnino 
  possibile 
  non 
  sit, 
  ut 
  monosyllabica 
  lingua, 
  a 
  

   synthetica, 
  minusque 
  a 
  polysynthetica 
  ortum 
  ducat; 
  sine 
  hie 
  fallendi 
  

   timore, 
  haec 
  stabilire 
  licet. 
  

  

  Othomiticae 
  linguae 
  origo 
  alias 
  omnino 
  a 
  Zapotecse, 
  Huastecse, 
  Mexi- 
  

   canae, 
  Tarascae, 
  Tarahumaraeque 
  linguarum 
  Anahuacensium, 
  ciim 
  haec 
  

   nunquam 
  monosyllabic* 
  fuisse 
  videantur, 
  origine 
  quaerenda 
  est. 
  

  

  Diversae 
  itaque 
  illorum 
  Indorum, 
  nempe 
  Othomitorum, 
  dictarum- 
  

   que 
  supra 
  tribuum, 
  aut 
  si 
  ab 
  hinc 
  retro 
  multis 
  saeculis 
  unius 
  familise 
  

   filii 
  fuerunt, 
  multis 
  saeculis 
  etiam 
  ab 
  hinc 
  retro 
  sejuncti, 
  diversas 
  

   terras 
  peragrarunt, 
  non 
  eademque 
  via 
  ad 
  Anahuac 
  caelum 
  petendum, 
  

   iter 
  fecere 
  eorum 
  utrique. 
  

  

  Othomiti 
  praeterea, 
  alicujus 
  nationis, 
  verbis 
  monosyllabis 
  loquentis, 
  

   aut 
  posteritas, 
  aut 
  hospites. 
  Quae 
  ilia 
  natio? 
  quo 
  id 
  tempore? 
  Erit 
  

  

  